Ή Μπέτι Χάρτ, πού πλέον είναι έπίτιμη καθηγήτρια στο Life Span Institute του Πανεπιστημίου του Κάνσας έξέφρασε τήν έπιθυμία νά άναλογισθουν περισσότεροι γονείς το ένδεχόμενο ή χρήση ήλεκτρονικών συσκευών να περιορίζει τήν ικανότητά τους να καλύπτουν τις άνάγκες τών παιδιών τους . Καί μιλάμε μόνο για τΙς έπιπτώσεις πού έχει ή ένασχόληση καΙ μόνο τών γονέων μέ ήλεκτρονικές συσκευές.

Τα παιδια θέλουν να έχουν διαρκώς το αίσθημα ότι οι γονείς τους ένδιαφέρονται γι’ αύτά, άκόμη κι όταν δυσανασχετούν για το ένδιαφέρον τών γονιών τους.
Θέλουν να αισθάνονται ότι κάποιος παρακολουθεί τήν πρόοδό τους στο σχολείο, τήν πορεία τους ότι οι γονείς τους ξέρουν τΙς παρέες καΙ τούς φίλους τους καΙ τούς άρέσει να συζητούν μαζί τους για το πώς περνούν μέ αύτούς. ’Άς έκδηλώσουν λοιπόν οι γονείς ένδιαφέρον καΙ άγάπη, ένασχόληση καΙ σπουδή στήν προσωπικότητα τού κάθε παιδιού τους. Γιατί κάθε παιδΙ κρύβει ένα δικό του κόσμο, ένα δικό του χαρακτήρα καΙ ένα μοναδικό τρόπο να άντιδρά στα δεδομένα της ζωής.
Άς έκδηλώνουν ένδιαφέρον άπό άγάπη, όχι άπό περιέργεια καΙ καχυποψία. ΓιατΙ όταν τό ένδιαφέρον τους έκ-φράζει τήν άγάπη τους άκόμη καΙ στήν πολυτάραχη περίοδο της έφηβείας, έκλαμβάνεται ώς τέτοιο άπό τα παιδια καΙ όχι ώς άρνηση, καχυποψία καΙ διάθεση για παρακολούθηση. ΚαΙ μια καΙ όλα αύτα γράφονται έξ άφορμης τού διαδεδομένου πλέον προβλήματος όλο καΙ μεγαλύτερου άριθμού έξαρτημένων άτόμων άπό τα βιντεοπαιχνίδια, ας άναφέρουμε τήν αίσθηση πού έκανε παγκοσμίως ή συνέντευξη τό 2008 στό BBC τού Keith Bakker, ιδρυτη της πολύ γνωστής κλινικής Smith & Jones πού λειτουργεί στήν 'Ολλανδία για άτομα έθισμένα στα βιντεοπαιχνίδια. Στή συνέντευξη λοιπόν ό Keith Bakker παραδέχθηκε ότι τό 90% τών άτόμων πού έχουν νοσηλευθεί όλα αύτα τα χρόνια στήν κλινική του, άτομα πού σύμφωνα μέ τούς ειδικούς παρουσίαζαν όλα τα σημάδια έθισμού, δέν ήταν πραγμα-τικα έθισμένα στα βιντεοπαιχνίδια. Ο Bakker άπέδωσε τήν ύπέρμετρη χρήση βιντεοπαιχνιδιών, πού κάνουν μερικοΙ παίκτες, όχι σέ έθισμό στα παιχνίδια άλλα σέ κοινωνικα προβλήματα καΙ έλλειψη έπικοινωνίας μεταξύ παιδιών καΙ γονέων στό σπίτι καΙ παιδιών καΙ δασκάλων στό σχολείο.

Στή σημερινή έποχή, ισχυρίστηκε τότε ό Bakker, ύπάρχει ή τάση να μήν έξωτερικεύουν οι νέοι τα προβλήματά τους, άπό άπλές άνησυχίες μέχρι σοβαρα προβλήματα, όπως ή παρενόχληση στα σχολεία, καΙ να διοχετεύουν τό αίσθημα τού άπομονωτισμού τους σέ άλλα μέσα όπως τα βιντεοπαιχνίδια. Ή κλινική «θεράπευε» τούς νέους μέ τό να τούς παρέχει άπλώς ένα περιβάλλον άπό άτομα μέ κατανόηση, πού ήταν διατεθειμένα να τούς άκού-σουν καΙ να έπικοινωνήσουν μαζί τους πραγματικά 
Δέν είναι άλήθεια φοβερό καΙ μόνο να τό σκεφθεί κανείς; ΚαΙ πόσο θα πρέπει να άπασχολήσει καΙ να προβληματίσει αύτό τούς γονείς; Κατανόηση ζητούν τα παιδιά. Ενδιαφέρον. Κάποιον να τα άκούσει καΙ να έπικοινωνήσει μαζί τους πραγματικά


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ