«Παιδιά, σας μιλάω άπό τήν πείρα μου. Όταν ήμουν άνήλικος, έπαιζα άπειρες ώρες παιχνίδια. Έτσι ήταν τό φυσιολογικό μου. Πολλές φορές δέν πήγαινα σχολείο γιατί έπρεπε νά τερματίσω τό παιχνίδι. Όταν κανονίζαμε LAN (σ.σ. LAN party είναι πάρτι οπου ό καθένας φέρνει τόν ύπολογιστή του καί ολοι μαζί συνδέονται μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα τοπικό δίκτυο - Local Area Network - παίζοντας παιχνίδια κλπ.) ήταν τό χειρότερο ξέχναγα νά φάω. Ξέχναγα τούς γονείς πού μου φώναζαν οτι θά μέ πιάσουν ήμικρανίες καί οτι θά στραβωθώ τόσην ώρα στό PC. Τά ξέχναγα ολα. Τό κακό ομως έγινε. Βρέθηκα μιά μέρα μέ ύπερκόπωση στό νοσοκομείο καί μέ τό κεφάλι μου ‘‘καζάνι’’ ύστερα άπό έξι μέρες LAN καί έπί δύο χρόνια μέ τρείς ώρες ύπνο. Τό άποτέλεσμα είναι νά βρώ άλλες άσχολίες, οπως νά κάνω προγραμματισμό καί νά παίζω βόλεϊ άντί νά λειώνω σέ βλακείες, οπως άρχισα νά λέω. Τελικά, αύτήν τήν στιγμή είμαι προγραμματιστής, ό όποίος έτοιμάζεται νά άποφοιτήσει, καί σέ κανένα χρόνο θά πάω γιά master. Τά παιχνίδια ομως δέν τά ξέχασα καί μου έμειναν τόσο σάν ά-πωθημένο, άλλά καί σάν φόβος. Στό PC δέν βάζω παιχνίδια γιά νά μήν ‘‘κολλήσω’’. Γνωρίζω οτι άμα βάλω κάποιο παιχνίδι, πάει, τελείωσε. Σπάνια συμμετέχω σέ LAN καί αύτό σέ ύπολογιστή άλλου παιδιού, ώστε νά σηκωθώ κάποια στιγμή. Μου προκαλεί λύπη νά βλέπω άτομα στό Ιντερνετ καφέ νά ‘‘λειώνουν’’, λές καί δέν ύπάρχει άλλη μέρα νά παίξουν ένα παιχνίδι. Δέν θεωρώ κακό πράγμα τά παιχνίδια, άλλά μέ μέτρο. Συγγνώμη άν σας κούρασα, άλλά χρειαζόμουν αύτό τό post» .
Ή έξομολόγηση αύτή οπως παρατέθηκε μέσα σέ κάποιο σχετικό φόρουμ (διαδικτυακό τόπο συνάντησης) καί άπό κεί είδε τό φώς της δημοσιότητος στόν ήμερήσιο τύπο άφήνει νά βγεί πλέον πρός τά έξω ένα πρόβλημα μέχρι χθές άγνωστο. Μιά νέα έξαρτησιογόνος κατάσταση πού δέν έχει νά κάνει μέ ούσίες οπως αύτές πού ξέραμε μέχρι τώρα (άλκοόλ, ναρκωτικά), άλλά μέ τήν έθιστική πλέον φυγή παιδιών, έφήβων καί ένηλίκων στόν μαγευτικό κόσμο τών βιντεοπαιχνιδιών.
Γιατί, οπως συμβαίνει μέ καθετί τό όποίο μπορούμε νά άπολαύσουμε, ή ύπερβολική του χρήση όδηγεί στήν κατάχρηση καί αύτή μέ τή σειρά της δημιουργεί έναν δεσμευτικό έθισμό έθισμό, πού σημαίνει τήν προοδευτική έξ οικείωση καί έλλειψη άντιδράσεως του οργανισμού σέ διάφορες τοξικές ούσίες λόγω συχνης λήψεως, έτσι ώστε νά άπαιτείται διαρκώς μεγαλύτερη ποσότητα τών ούσιών αύτών, προκειμένου νά έπιτευχθεί ή έπιθυμητή δράση τους. Σέ όρισμένες περιπτώσεις παρατηρείται καί στερητικό σύνδρομο, άν διακοπεί ή χρήση τών ούσιών αύτών .Έτσι λοιπόν τά σύγχρο να βιντεοπαιχνίδια μπορούν νά γίνουν έθιστικά οσο το ποτό, το κάπνισμα η τά ναρκωτικά, όταν ό άνθρωπος χάσει το μέτρο έπαφης και ένασχολήσεως μέ αύτά και άφεθεΐ στή μαγεία τους χωρις προηγούμενη ένημέρωση και γνώση.

Είναι πλέον εύρύτατα γνωστό οτι ή ύπερβολική ένασχόληση μέ τά βιντεοπαιχνίδια έχει όδηγήσει άρκετά ατο μα στήν προσκόλλησή τους σέ αύτά γιά άρκετές ώρες τήν ήμέρα. Οι πρώτες μονάδες ύποστηρίξεως άτόμων πού διαπιστωμένα τελούσαν κάτω άπό έθιστική έξάρτηση, πάνε χρόνια τώρα πού έμφανίστηκαν στήν Αμερική και στήν Εύρώπη, γιά νά φτάσει σήμερα νά λειτουργεί και στήν πατρίδα μας ειδική Μονάδα Έφηβικης Υγείας (Μ.Ε.Υ.) στή Β' Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στό Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού». Ήδη τό 2008 είκοσι πέντε άγόρια ήλικίας 14 έως 16 έτών παρακολουθούνταν στή συ γκεκριμένη μονάδα μέ συμπτώματα έξαρτήσεως άπό τό διαδίκτυο και τά διαδικτυακά παιχνίδια.
Έξειδικευμένες πλέον όμάδες μέ παιδοψυχολόγους και παιδοψυχιάτρους έφαρμόζουν έδώ και καιρό στά έξαρτημένα ατομα γνωσιακές συμπεριφορικές θεραπείες και ψυχοθεραπεία.
Πρόσφατα μάλιστα ή ύπεύθυνη της Μονάδος Έφηβικης Υγείας της Β' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών άνακοίνωσε και τήν έπίσημη λειτουργία της χωρις χρέωση γραμμης βοηθείας «Ύπό ΣΤΗΡΙΖΩ» (800 11 800 115 η στό Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.) λόγω της αύξημένης πλέον άναζητήσεως μεμονωμένων περιπτώσεων έφήβων πού έψαχναν συμβουλές και καθοδήγηση γιά τήν άποδέσμευσή τους άπό τήν έθιστική μανία τους στό διαδίκτυο και τά διαδικτυακά παιχνίδια .
Και δέν θά μπορούσε νά είναι δια φορετικά άν σκεφθεΐ κανείς οτι σέ πρόσφατη έρευνα της ΜΕΥ σέ συνεργασία μέ τό Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου (saferinternet) πού διενήργησε μεταξύ 602 μαθητών της Ε' καί ΣΤ' δη μοτικού σέ 28 σχολεία της Άττικης προκύπτει οτι τό 78% τών μαθητών της Ε' και ΣΤ' δημοτικού χρησιμοποιεί ήλεκτρονικό ύπολογιστή. Και τό 66% τών μαθητών αύτης της ήλικίας παίζει ήλεκτρονικά διαδικτυακά παιχνίδια.
Τά συμπτώματα ομως του έθισμου, έτσι οπως τά περιγράφουν οι ίδιοι οι παίκτες τέτοιων παιχνιδιών, στό έπόμενο.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ