Η Αγ. Τριάδα και απέναντι ο βράχος της Αλύσεως του Απ. Πέτρου

Ο Άλυσος είναι ένας γιγάντιος βράχος που βρίσκεται βόρεια της Καλαμπάκας, νοτιοδυτικά της Αγίας Τριάδος και χωρίζεται βορειοδυτικά με ένα φαράγγι βάθους 10 μέτρων από τον βράχο του Αγίου Μοδέστου (κοινώς Μόδι).

 Το συνολικό υψόμετρο του βράχου είναι 620μ. Από την ανατολική πλευρά έχει ύψος τριακοσίων μέτρων από την βάση, από δε την βορειοδυτική πλευρά ογδόντα. Η άνοδος γινόταν από την βορειοδυτική πλευρά του βράχου που είναι χαμηλότερη, με ανεμόσκαλα εκατό και πλέον βαθμίδων. Η όλη επιφάνεια του βράχου εγγίζει τα δέκα πέντε στρέμματα. Εκεί βρισκόταν κτισμένη η ιερά μονή προσκυνήσεως της Αλύσεως του Αποστόλου Πέτρου, την οποία εορτάζει η εκκλησία μας στις 16 Ιανουαρίου. Σήμερα καλείται από τους εγχώριους «Άλτσος» και διακρίνονται ελάχιστα ερείπια.

Παλαιότερη μνεία.

 

 

Στις αρχές του 17ου αιώνα η Άλυσσος ανήκει ως κελλίο στο Μεγάλο Μετέωρο. Στο γνωστό ‘Κατάστιχο δια την αποκοπήν των κελλιωτών’ το μονύδριο αναφέρεται δέκατο τρίτο στην σειρά με τον τίτλο «η Άλυσσος».

Ο υψηλότατος βράχος της Αλύσεως

Ιστορική εξέλιξη του μονυδρίου. Στην προμνημονευθείσα χαλκογραφία του 1782, ο Παρθένιος ζωγράφισε επί του βράχου την μονή της Αλύσσεως του Αποστόλου Πέτρου με αρκετά κτίσματα, ναό, κελλία και σκάλα.

Ο LeonHeuzey στα 1858 αναφέρει την Άλυσο μεταξύ άλλων δέκα μετεωρίτικων μονυδρίων, περί των οποίων έλαβε γνώση από την εντόπια προφορική παράδοση. Για το μονύδριο της Αλύσου αναφέρεται και ο αρχιμ. Πορφύριος Ουσπένκυ.

Το έτος 1882 ο Πολύκαρπος Ραμμίδης γράφει, ότι επί του βράχου υπάρχει ναός και ομβροδέκτης (δεξαμενή): «Επί ευρυχώρου οπωσούν βράχου πλησίον της Καλαμπάκας κειμένου είναι ωκοδομημένη η μονή αυτή επ’ ονόματι της προσκυνήσεως της Αλύσεως του Αποστόλου Πέτρου τιμωμένη. Ο βράχος ούτος είναι κυκλοτερής, έχει έκτασιν δέκα πέντε στρεμμάτων, εφ’ ης υπάρχει ο κύριος ναός και ομβροδέκτης ευρυχωρότατος, η άνοδος κάθοδος αυτού είναι δυσκολωτάτη, καθότι εκ μεν του μέρους της κλίμακος έχει ύψος ογδοήκοντα πήχεων, κατά δεν τα άλλα μέρη υπερβαίνει τους τριακοσίους πήχεις».

Τελευταία ευρήματα. Το έτος 1977 οι Γερμανοί αναρριχητές HeinzLotharStutteκαι DietrichHasse ανέβηκαν στον βράχο της Αλύσεως και μας πληροφορούν για τα ευρήματα:

« Ο φίλος μου βρήκε μια πήλινη κανάτα με όμορφο ντεκόρ… Η κανάτα βρισκόταν σε μια θολωτή προεξοχή του βράχου όχι μακριά από το μέρος όπου ανακαλύψαμε μια νωπογραφία, που ήταν σαν να κρεμόταν μέσα στην σπηλιά. Εκεί κοντά υπήρχε ένας σωρός από κεραμίδια της σκεπής καλυμμένα από βρύα και χλόη, τα οποία ίσως προέρχονται από την σκεπή ενός ξύλινου κτιρίου που είχε από καιρό καταστραφεί. Στην βορεινή πλευρά της θολωτής κορυφής του πλατώματος υπήρχαν δύο δεξαμενές, οι οποίες είχαν λαξευτεί στον βράχο. Η μία ήταν κυκλική και δεν είχε διάμετρο ούτε δύο μέτρα, ενώ ήταν γεμάτη με νερό. Η άλλη ήταν ορθογώνια, περίπου ίδιου μεγέθους και βούρλα αναφύονταν από τον ελώδη πυθμένα της».

Από το 1995 η Άλυσσος, με την υπ’ αριθ. 19/5.2.1995 πράξη του σεβασμιωτάτου μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων κ.Σεραφείμ, ανήκει στην Ιερά μονή Αγίου Στεφάνου.

ΘΕΟΤΕΚΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΑΓ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

{flike}

 

 


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ