den einai alithiaΟι άνθρωποι μαλώνουμε σχεδόν για τα πάντα, για τα μεγάλα, για τα μεσαία, για τα μικρά.

Συμβαίνει, όμως, και αυτό το φοβερό, το μόνιμο γλίστρημα των ανθρώπων: «Του τα λέω» σου λέει, «από αγάπη, για να ακούσει από μένα την αλήθεια, όσο σκληρή και εάν είναι αυτή».

«Δε λέμε ευθέως την αλήθεια. Δεν την αντέχει ο άλλος» εισηγείται, ωστόσο, ο Γέρων Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης.

«Επιστρέφει, επί παραδείγματι, ο σύζυγος στο σπίτι και η σύζυγος έχει κάνει κάποιο λάθος. Τότε, της επιτίθεται ο σύζυγος: Λάθος έκανες! Αυτή είναι η αλήθεια! Η αλήθεια να λέγεται!».

Ο παππούλης Αιμιλιανός είναι σαφής:

 

«Δεν είναι αυτή η αλήθεια. Δεν είναι αυτό αγάπη. Αυτό είναι εγωισμός. Αυτό σημαίνει ότι δεν αγαπάς τη γυναίκα σου που την αγκαλιάζεις κάθε ημέρα, αφού της δίνεις μια στο κεφάλι και στην καρδιά της. Πως συμβιβάζονται αυτά;».

Ο Γέρων Αιμιλιανός αναφέρεται στον Άγιο Αντώνιο, ο οποίος, παρότι έμενε πολύ καιρό χωρίς να βλέπει ανθρώπους, όταν επέστρεφε σε επαφή μαζί τους ήταν «χαρίεις», γεμάτος χάρι, «και πολιτικός», δηλαδή διπλωμάτης με την καλή έννοια της λέξεως, μη θέλοντας να υποπέσει σε επιπληκτικούς τρόπους αγάπης και ακατάλληλους τρόπους επικοινωνίας της αλήθειας.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η αγάπη είναι λεπτή στους τρόπους, διακριτική, ευγενική προς τους γύρω ανθρώπους. Θα λέγαμε, προσεκτική. Θα λέγαμε, λεπτεπίλεπτη. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η γνήσια αγάπη δε γνωρίζει χοντροκοπιές και χοντροπράματα.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ