stayros

 

Διάβαζα το παρακάτω κείμενο και θυμήθηκα πως και εμέις εδώ στην περιοχή μας, παρά το γεγονός ότι είμαστε υπό την σκέπη τόσων Ι.Μονών, εν τούτοις οι ''θαμώνες'' τους πολλές φορές ούτε το Σταυρό τους δεν ξέρουν να κάνουν. Είναι κάτι σαν ανακάτεμα που έλεγε και ο μακαριστός Παναγόπουλος.

 

Ας ρίξουμε μια ματιά στο κείμενο.............

 

Τό σημεῖον τοῦ Σταυροῦ

 


«Κύριε, ὅπλον κατὰ τοῦ Διαβόλου τὸν Σταυρόν σου ἡμῖν δέδωκας· φρίττει γὰρ καὶ τρέμει, μὴ φέρων καθορᾶν αὐτοῦ τὴν δύναμιν, ὅτι νεκροὺς ἀνιστᾷ καὶθάνατον κατήργησε.»


Ὅταν εἶδα γιά πρώτη φορά τόν ἑαυτό μου σέ βίντεο νά κάνω τόν σταυρό μου,ἔμεινα κατάπληκτος· ἦταν, κατά το κοινῶς λεγόμενο γιά τέτοιες περιπτώσεις, σά να «ἔπαιζα μπουζούκι»! Εἶναι φοβερό, ἄν ἀναλογισθεῖ κάποιος: νά μοῦ ἔχει χαρίσει ἡ μάνα μου ἡ Ἐκκλησία, ἕνα τόσο τρομερό καί συνάμα, «εὔκολο» στήν χρήση του, ὅπλο, κι ἐγώ, ἀπό ἄγνοια, ἀδιαφορία, ἀπροσεξία, ὀκνηρία ἤ δέν ξέρω τί ἄλλο, νά μήν τό χρησιμοποιῶ σωστά. 



Καί γιά τό τι τό σημεο το Σταυρο εναι πλο, δέν εναι ποκύημα τς φαντασίας μου, λλά βεβαιωμένο πό τήν γιογραφική καί γιοπατερική Παράδοση τς κκλησίας μας. Εναι πλο γιά τόν μεγαλύτερο σως, πόλεμο: τόν όρατο Πόλεμο, διότι τόν Σταυρό πρώτοι π’ λους, τρέμουν  Διάβολος καί ο δαίμονές του· «βλέποντες τόν Σταυρόν σου, ο Λειτουργοί τν ορανν,μνούσι σε Κύριε, καί δαίμονες φρίττουσι». Καί πως λέγει σιος φραίμ Σύρος, «γνωρίζει θλιος ( Πονηρός), τι ταν  σταυρός το Κυρίου σφραγισθπί τονθρώπου λύει πσαν τήν δύναμιν τοχθρο».νας μακαριστός λαϊκός εροκήρυκας, λεγε: «Μπορ νά διακρίνω άν κάνει πνευματικό γώνα νας πιστός, πό τόν τρόπο πού κάνει τό σταυρό του»! λήθεια εναι, τι ο περισσότεροι χριστιανοί, εμαστε πρόσεκτοι· κάνουμε τόν σταυρό μας, πως επε χαριτωμένα, κάποιος γιορείτης ερομόναχος, «σάν νά ξύνουμε τήν κοιλιά μας». γιος ωάννης  Χρυσόστομος, τόνιζε τι διάβολος κινε τ χέρι μν τν πρόσεκτων χριστιανν, γι ν χλευάσει τ πανίερο σύμβολο το Τιμίου Σταυρο κα γι ν κολάσει μς τούς διους.Ποιός μως εναι  σωστός τρόπος γιά νά κάνουμε τόν Σταυρό μας; γιος Νικόδημος γιορείτης, σέ σχόλιό του στό «ερόν Πηδάλιον», ναφέρει: «...δέ δη πικρατοσα συνήθεια τν χριστιανν εναι, νά σμίγουν τά δύο δάχτυλα τς (δεξις) χειρός μο μέ τόν μεγάλον, καί μέ τά τρία τατα σημαίνοντα τήν γίαν Τριάδα νά σχηματίζουσι τόν σταυρόν, βάλλοντες τό χέρι, πρτον ες τό μέτωπον, δεύτερον ες τόν μφαλόν, δι’ ο παριστάνεται τό ρθιον μέρος το σταυρο, τρίτον βάλλοντες τό χέρι ες τόν δεξιόν μον, καί τέταρτον, βάλλοντές τε ες τόν ριστερόν, δι’ ο παριστάνεται καί τό πλάγιον μέρος το Σταυρο.». Τά δύο δέ, δάχτυλα πού πομένουν καίκουμπον στήν παλάμη, συμβολίζουν τίς δύο φύσεις το Κυρίου μας.λόκληρη  πίστη μας σέ ναν σταυρό!Μιά νδιαφέρουσα καί κρως φέλιμη προσέγγιση το θέματος, λαμβάνουμεπό τόν λόγο τογίου φραίμ το Σύρου: «Λγος ες τν παρουσαν τοΚυρου, κα περ συντελεας το κσμου, κα ες τν παρουσαν τοντιχρστου». «Προσέχετε, δελφοί μου», λέγει γιος, «τν περβολικπονηρία το θηρίου· διότι μεταχειρίζεται πονηρ τεχνάσματα. Προσέχετε πςρχίζει π τν κοιλιά, στε ταν κάποιος βρεθε σ δυσκολία, στερούμενος τν τροφή, νναγκασθε ν δεχθε τ σφραγδα κείνου, χι που τύχει, σποιοδήποτε μέλος το σώματος, λλ ν δεχθε τσεβές χάραγμα στ δεξχέρι, πίσης κα στ μέτωπο, γι ν μν χει νθρωπος δύναμη νσχηματίσει μ τ δεξί του χέρι τ σημεο το Σταυρο, οτε πίσης νσημειώσει στ μέτωπό του ντελς τγιο νομα το Κυρίου, οτε τν νδοξο κα τίμιο σταυρ το Χριστο κα Σωτρα μας. Διότι γνωρίζει θλιος τι, ν σχηματισθε σταυρς το Κυρίου, καταργελη τ δύναμή του, κα γι᾿ ατσφραγίζει τ δεξ χέρι τονθρώπου· διότι τ δεξ χέρι εναι πο σφραγίζειλα τ μέλη μας. Παρόμοια μάλιστα κα τ μέτωπο, σν λυχνοστάτης, κράτα ψηλ τ λυχνάρι το φωτός, δηλαδ τ σύμβολο το Σωτρα μας.».Στό πόσπασμα ατό, γιος φραίμ ναφέρεται στά χωρία τςποκάλυψης τοωάννου: «κα ποιε πάντας, τος μικρος κα τος μεγάλους, κα τος πλουσίους κα τος πτωχούς, κα τος λευθέρους κατος δούλους, να δώσωσιν ατος χάραγμα π τς χειρς ατν τς δεξις π τν μετώπων ατν, κανα μή τις δύνηται γοράσαι  πωλσαι ε μχων τ χάραγμα, τνομα το θηρίου  τν ριθμν τονόματος ατο.» (ποκ. ω. 13, 16-17).Παρενθετικά νά σημειώσουμε, τι δέν εναι τυχαο, καί μλλον πρέπει νά συνδυαστενωτέρω ποκαλυπτική ρήση το Εαγγελιστοωάννου καί ρμηνεία τογίου φραίμ, «Προσέχετε πς ρχίζει π τν κοιλιά, στεταν κάποιος βρεθε σ δυσκολία, στερούμενος τν τροφή, νναγκασθε νδεχθε τ σφραγδα κείνου», μέ τό τι ρχισε νά προετοιμάζεται στίς μέρες μας  «βασιλεία» το «Θηρίου», μέ τό πλθος τν τηλεοπτικν μαγειρικνκπομπν καί διαγωνισμν μαγειρικς, περιοδικν γευσιγνωσίας καί, μέ τίς συνταγές μαγειρικς νά χουν θέση κόμη καί... στά βιβλία το Δημοτικο(!), στρέφοντας τόν νού μας στήν κοιλιά μας! τραγική δέ καί ταυτόχρονα φέλιμη (άν διορθωθούμε) διαπίστωση, πού λαμβάνουμε μελετώντας λα ατά εναι ξς: συγκλονιζόμαστε ταν συνειδητοποιούμε τι κάνοντας τόν Σταυρό μας μέ τόν τύπο «ξύνω τήν κοιλιά μου»  «παίζω μπουζούκι»  «χιαστί», πέρα πό τόν χλευασμό πούποδίδουμε στόν Σταυρό το Κυρίου μας, οσιαστικά συνεργαζόμαστε μέ τόν Πονηρό, διότι καταργομε τήν δύναμη καί τήν προστασία το Κυρίου μας, γινόμενοι βορά τοδηφάγου Θηρίου! πιπλέον, το δίνουμε τήν συγκατάθεσή μας, χαρίζοντάς του τό μέτωπό μας καί τό δεξί μας χέρι, πως τό παιτε στήν ποκάλυψη, φο δέν σημειώνουμε μέ ατό στό μέτωπό μας, τό «γιο νομα το Κυρίου», καί δέν κρατούμε «ψηλ τ λυχνάρι το φωτός, δηλαδ τ σύμβολο το Σωτρα μας»!Εθε δελφοί νά μετανοήσουμε, βάζοντας ρχή πό τήν σωστή τέλεση τοσημείου το Σταυρο το Κυρίου μας στό σώμα μας, χοντας πάντοτε τήν συνείδηση καί τήν προσοχή γιά τή σωστή τελεσή του, λέγοντας ταυτόχρονα τήν εχή  κάποια σύντομη προσευχή, π’ατές πού γία μας κκλησία μς χει διδάξει.

 

πηγη


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ