papazaxos῾Ο ἐνάρετος, ἀφιλοχρήματος καί ὑπερπολύτεκνος ἱερέας

                                                     τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου

῾Η γενέτειρά του

Στίς νοτιο-ανατολικές πλαγιές τῶν ᾽Αγράφων βρίσκεται πνίγμενο μέσα στίς καστανιές καί τίς βελανιδιές τό ἀμπελοχώρι Μεσενικόλας Καρδίτσας, κεφαλοχώρι τῆς περιοχῆς. ᾽Ακόμα καί σήμερα συγκεντρώνει κάθε ἐποχή πλῆθος ἐπισκεπτῶν πού ἔρχονται νά περάσουν λίγες ξένιαστες ὧρες στήν κεντρική πλατεία τοῦ χωριοῦ, νά γευθοῦν τήν τοπική κουζίνα καί νά πιοῦν τό φημισμένο κρασί, πού παράγεται ἐδῶ, πού εἶναι γνωστό ὡς «μαῦρο Μεσενικόλα».

   Σ᾽ αὐτό τό χωριό γεννήθηκαν καί μεγάλωσαν μεγάλες μορφές πού ἔπαιξαν σπουδαῖο ρόλο στά πολιτικά καί ἐκκλησιαστικά δρώμενα τῆς ἐποχῆς τους. Μία ἀπό τίς χαρισματικές ἐκκλησιαστικές μορφές πού γεννήθηκαν στά εὐλογημένα τοῦτα χώματα εἶναι καί ὁ μακαριστός, ἐνάρετος, ἀφιλοχρήματος καί ὑπερπολύτεκνος ἱερέας π. Νικόλαος Ζάχος, κληρικός πού κέρδισε τό σεβασμό καί τήν ἐκτίμηση ὅλων ὅσων τόν γνώρισαν καί ἄφησε ἀγαθή μνήμη στήν Καρδίτσα, ὅπου ὑπηρέτησε ἀνιδιοτελῶς καί εὐόρκως τήν ᾽Εκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Τά παιδικά του χρόνια

      ᾽Αλλά ἄς πιάσουμε τά πράγματα ἀπό τήν ἀρχή. ῾Ο παπα-Νικόλας Ζάχος γεννήθηκε στό Μεσελικόλα τό 1912 ἀπό πτωχούς μέν ἀλλά φιλόθεους γονεῖς τόν Βασίλειο καί τήν ῾Ελένη. ῏Ηταν τό τέταρτο παιδί στή σειρά τῶν ἀδελφῶν του. Οἱ γονεῖς του, ἄν καί ἀγράμματοι, τόν ἀνέθρεψαν «ν παιδείκανουθεσί Κυρίου». Πάντα τόν συμβούλευαν πῶς νά συμπερεφέρετε ὄχι μόνο στό σπίτι ἀλλά καί ἐξω ἀπ᾽ αὐτό. Τόν προέτρεπαν νά κάνει, κάθε πρωί καί βράδυ καθῶς καί πρίν καί μετά ἀπό τό φαγητό, τό Σταυρό του. «Παιδί μου, τοῦ ἔλεγε ἡ μητέρα του, πρίν πλαγιάσεις νά κάνεις τρεῖς μετάνοιες καί νά σταυρώνεις τό προσκέφαλό σου». Κάθε Κυριακή καί μεγάλη ἑορτή πήγαιναν οἰκογενειακῶς στήν ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ. ῾Ο μικρός Νικόλαος ἔμπαινε στό ἱερό καί βοηθοῦσε τόν ῾Ιερέα στά καθήκοντά του. ᾽Επειδή διακρίνονταν γιά τήν εὐφυία του, παρά τή φτώχεια τους, τόν ἔστειλαν στό Δημοτικό σχολεῖο καί στή συνέχεια στό Σχολαρχεῖο γιά νά μορφωθεῖ. Παράλληλα μάθαινε καί τή βυζαντινή μουσική ἔχοντας γιά δάσκαλό του τόν ἀείμνηστο Μεσινικολίτη πρωτοψάλτη Κώστα Γῶγο.

   Μέ τούς γονεῖς του πήγαινε τακτικά γιά προσκύνημα ἐκτός ἀπό τόν ῞Αγιο Δημήτριο καί τήν Παναγία, πού εἶναι ἀπέναντι ἀπό τό χωριό, καί στό μοναστήρι τῆς Κορώνας. Στήν Κορώνα γνωρίστηκε μέ τόν τότε ἡγούμενό της π. ᾽Ιάκωβο καί τόν ἀδελφό τῆς Μονῆς Σεραφείμ, πού ἀργότερα ἔγινε ᾽Αρχιεπίσκοπος ᾽Αθηνῶν.

   Γνωρίστηκε καί συμπνευματίστηκε ἐπίσης μέ τούς συγχωριανούς του Διονυσιάτες πατέρες, παπα-Γαβριήλ, παπα-᾽Ιωάννη καί Κυριακό μοναχό.

   Πάντα μέσα στήν καρδιά του ὑπῆρχε ἡ ἐπιθυμία νά ἀφιερωθεῖ στό Θεό. Οἱ γονεῖς του ὅταν τούς τό ἀνακοίνωσε τόν συμβούλεψαν νά βρεῖ γιά πρεσβυτέρα μία σεμνή, σοβαρή καί πιστή κοπέλα. Μέ τίς προσευχές ὅλων ἡ κατάλληλη κοπέλα βρέθηκε στό πρόσωπο τῆς συγγχωριανῆς τους Κωνσταντίας τό γένος ᾽Αδάμου.

Στίς τάξεις τοῦ κλήρου

   Μετά τό γάμο του τό 1940, κι ἀφοῦ ἐξεπλήρωσε τίς στρατιωτικές του ὑποχρεώσεις, χειροτονήθηκε ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος ᾽Ιεζεκιήλ Διάκονος καί ἀργότερα Πρεσβύτερος.

   ῾Η πρώτη ἐνορία πού τοποθετήθηκε νά ὑπηρετήσει τόν ῞Υψιστό καί τούς πιστούς ἦταν ἡ γενέτειρά του. Οἱ συντοπίτες του, πού γνώριζαν ἀπό μικρό τόν νέο ποιμένα τους, τόν δέχτηκαν μέ μεγάλη χαρά. ῾Ο Παπα-Νικόλας, ὅπως τόν προσφωνοῦσαν, κάθε Κυριακή τούς ἐξηγοῦσε τό Εὐαγγέλιο ἀλλά καί ὅταν τούς συναντοῦσε στά γκαλντερίμια τοῦ χωριοῦ ἤ στά κτήματά τους πάντα εἶχε ἕνα καλό λόγο νά τούς πεῖ. Δέν ἄργησαν νά ἐκκλησιάζονται τίς Κυριακές ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ χωριου.

   ῾Η Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος γρήγορα πληροφορήθηκε, μέ ἱκανοποίηση, τήν πνευματική του δράση καί τόν μετέθεσε κατ᾽ ἀρχάς στό χωριό Μοσχάτο (Βλάσδο) κι ἀργότερα, τό 1946, στήν Καρδίτσα καί συγκεκριμένα στήν ἱερά Μονή Κόκκινης ᾽Εκκλησιᾶς.  

Ποιμένας στήν Καρδίτσα

   ῞Οταν ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος ἀποφάσισε νά ἱδρυθεῖ στήν πόλη τῆς Καρδίτσης ἐνορία μέ ναό πρός τιμήν τοῦ ἁγίου Δημητρίου τό ἔργο αὐτό τό ἀνέθεσε στόν π. Νικόλαο.  Τό ἴδιο ἔγινε καί ἀργότερα στήν ἐνορία τοῦ ἁγίου Γεωργίου, ἐπί Μητροπολίτου Κυρίλλου τοῦ Α´.

   Τώρα πού ἐφημέρευε στήν Καρδίτσα τοῦ δώθηκε ἡ εὐκαιρία νά τελειώσει τό Γυμνάσιο. Τό 1966, ἄν καί πατέρας δέκα παιδιῶν, φοίτησε στό ᾽Ανώτερο ᾽Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Βόλου. Πολύ ἤθελε νά φοιτήσει καί στή Θεολογική Σχολή, ἀλλά αὐτό λόγω τῶν πολλῶν του οἰκογενειακῶν καί ποιμαντικῶν ὑποχρεώσεων δέν τό κατόρθωσε.

   ῾Η ἀγάπη του πρός τήν Βυζαντινή Μουσική τόν ἔκανε νά συγκεντρώσει καλλίφωνους καί εὐλαβείς νέους καί νά τούς διδάξει ἀφιλοκερδῶς τήν ἐκλησιαστική μουσική. ᾽Αργότερα ὅταν ἱδρύθηκε ἡ ῾Ιερατική Σχολή Καρδίτσης δίδαξε κι ἐκεῖ τή Βυζαντινή Μουσική.

   ῾Ο παππούλης γνώριζε τήν ἀξία τῶν Κατηχητικῶν σχολείων, γι᾽ αὐτό σέ ὅλες τίς ἐνορίες πού ὑπηρέτησε ὀργάνωσε κατηχητικά σχολεῖα καί κύκλους μελέτης ῾Αγίας Γραφῆς.

   ῾Ο π. Νικόλαος εἶχε μεγάλο κῦρος μεταξύ τῶν κληρικῶν καί τῶν πιστῶν. Τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπό τά παρακάτω. Στήν Καρδίτσα ὑπηρετοῦσε τά χρόνια ἐκείνα ὁ κατά πάντα ἄξιος ῾Ιεροκήρυξ μακαριστός π. Εὐστάθιος Μπιλάλης. ῾Ο π. Εὐστάθιος ἀναγνωρίζοντας τήν ἁγιότητα τοῦ βίου του, τήν ἀφιλοχρηματία του, παρά τίς δυσκολίες του λόγω τῆς πολυμελοῦς οἰκογενείας του, καί τήν ἀνιδιοτέλεια τοῦ χαρακτήρα του ἔκανε τόν π. Νικόλαο ὄχι μόνο συνεργάτη του ἀλλά καί πνευματικό του. Μάλιστα, ὅπως γράφει στό βιβλίο του «῾Ο Γέροντας τῆς Καρδίτσας, ὁ ἁρχιμ. Εὐστάθιος Μπιλάλης» σελ. 48 ὁ ᾽Ελευθ. Ζιαζόπουλος, ὁ π. Εὐστάθιος τόν προέβαλλε ὡς ὑπόδειγμα καί στούς ἄλλους κληρικούς καί λαϊκούς.

   Παρά τίς πολλές ἐνοριακές καί οἰκογενειακές του ὑποχρεώσεις προσπαθοῦσε νά βρεῖ χρόνο γιά νά πάει σέ κάποιο μοναστήρι, συνήθως στήν ῾Ιερά Μονή Κορώνας, γιά προσευχή καί περισυλλογή. ᾽Εκτιμοῦσε ἰδιαίτερα τόν μακαριστό ἡγούμενο τῆς Μονῆς π. ᾽Ιάκωβο, τόν ὁποῖο  πολλές φορές ἀκούσαμε νά ἐπαινεῖ.

   ῾Ο μακαριστός π. Νικόλαος ἦταν ζωντανό θυσιαστήριο καθήκοντος, ψυχή ἁγιασμένη, ἀδιάλειπτα προσευχόμενος λευΐτης, ἀρετῆς ἄνθρωπος, μεγάλος ἀγωνιστής, πραγματικός δηλαδή ἱερέας τοῦ Χριστοῦ. Θά ἦταν παράλειψη νά μήν ἀναφέρουμε ὅτι ὑπῆρξε μεγάλος νηστευτής, ἀκριβής φύλακας τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, τῶν ἱερῶν κανόνων καί τῶν παραδόσεων τῆς ᾽Εκκλησίας μας. ῏Ηταν παραδοσιακός ἱερέας. ῏Ηταν ἄνθρωπος φωτισμένος κι ἔτσι δέ ζητοῦσε νά βελτιώσει καί νά ἀλλοιώσει τήν Παράδοση τῆς ᾽Εκκλησίας, οὔτε στήν ἐμφάνισή του, οὔτε στό ἦθος, οὔτε στά τυπικά καί στίς προσευχές τῆς ᾽Εκκλησίας, οὔτε στή λατρεία καί στίς παραδόσεις Της. Τά γένεια καί τά μαλλιά του δέν τά ψαλίδιζε ποτέ. Τίς ἀκολουθίες δέν τίς συντόμευε αὐθαίρετα, ὅπως ἀντικανονικά καί ἀντιπαραδοσιακά κάνουν ὁρισμένοι κληρικοί σήμερα. Μέ τούς συνεφημέριούς του εἶχε πάντοτε ἄριστες σχέσεις. Τήν ἡμέρα του τήν περνοῦσε, ἐκτός ἀπό τίς ἰδιωτικές προσευχές καί τίς ἀκολουθίες, στό γραφεῖο τοῦ ναοῦ ἐξυπηρετῶντας τίς πνευματικές ἀνάγκες τοῦ ποιμνίου του.  

   ῾Ως πνευματικός εἶχε πολλά χαρίσματα. Συμβούλευε καί νουθετοῦσε τούς ἐξομολογουμένους μέ πολύ διάκριση καί μέ ἕνα θαυμάσιο τρόπο πού ἔφερνε τόν ἐξομολογούμενο σέ μετάνοια καί διόρθωση. ῎Εδινε συμβουλές στά πνευματικά του παιδιά μέ ἁπλά λόγια γεμάτα νόημα καί χάρη. Θεολογοῦσε χωρίς νά ἦταν θεολόγος.

   Τήν ἀγάπη του πρός τήν ἐκκλησία τήν μετέδωσε ὄχι μόνο στά παιδιά του ἀλλά καί στά ἐγγόνια του, πολλά ἀπό αὐτά κοσμοῦν τά ἀναλόγια ῾Ιερῶν Ναῶν τῆς Καρδίτσας. Μάλιστα ἕνας ἐγγονός του, γιός τοῦ Παύλου, ὁ π. Μακάριος,μονάζει στήν ῾Ιερά Μονή Ξενοφῶντος ῾Αγίου ῎Ορους.

Οἱ δοκιμασίες του

   Τά τελευταῖα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του ἦταν δύσκολα. Δοκιμάστηκε ἀπό τόν ἀγωνοθέτη Κύριό μας «ὡςχρυσός ἐν χωνευτηρίῳ». Τώρα, μέσα στή δοκιμασία, φάνηκαν ἡ μεγάλη του πίστη καί ὁ ἀδαμάντινος χαρακτήρας του καί γενικά ὅλες οἱ ἀρετές μέ τίς ὁποῖες ἦταν κεκοσμημένος.

   Στίς 4 Μαΐου τοῦ 1987 ἄγγελος Κυρίου παρέλαβε τήν ἐξαγνισμένη ψυχή του καί τήν ὁδήγησε μπροστά στό θρόνο τοῦ Θεοῦ ἀπό τά χέρια τοῦ ὁποίου πῆρε τόν «τῆς δικαιοσύνης στέφανο»

   Τό Πνεῦμα τό ῞Αγιο, κατά τήν ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου, δέ σταμάτησε τό ἔργο Του καί στίς μέρες μας. Γι᾽ αὐτό καί στή σύγχρονη ἐποχή συναντᾶ κανείς, ὄχι σπάνια, ἀρκεῖ νά ἔχει εὐαίσθητα αἰσθητήρια, πολλές θεωμένες μορφές πού φέρουν ἔκδηλα τά χαρίσματα τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος στή ζωή τους. Αὐτή εἶναι καί ἡ περίπτωση μέ τό μακαριστό π. Νικόλαο, εὐλαβέστατο, ὑπερπολύτεκνο καί ἀφιλάργυρο ἱερέα πού κόσμησε μέ τήν ἁγία βιοτή του τή σύγχρονη ᾽Εκκλησία τῆς Καρδίτσας. ῎Ας ἔχουμε τήν εὐχή του.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ