dionisioyτοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση

Αἰσθάνομαι κάτι τό ἰδιαίτερο ὅταν ἀνεβαίνω τό καλντερίμι πού ὀδηγεῖ στή μονή Διονυσίου, γιατί θά μοῦ δοθεῖ ξανά ἡ εὐκαιρία νά προσκυνήσω τή δεξιά τοῦ Τιμίου Προδρόμου πού ἀκούμπησε τήν ἱερά κεφαλή τοῦ Κυρίου μας κατά τή βάπτισή Του στόν ᾽Ιορδάνη ποταμό, καθῶς καιί τή θαυματουργή εἰκόνα τῆς Θεοτόκου μπροστά στήν ὁποία ἔψαλλαν οἱ κάτοικοι τῆς Βασιλεύουσας τόν ᾽Ακάθιστο ῞Υμνο. ᾽Ακόμα ἔρχονται στό νοῦ μου τά λόγια τοῦ μακαριστοῦ π. Γαβριήλ, Καθηγουμένου τῆς Μονῆς, ὅτι: «῾Η Μονή Διονυσίου εἶναι τό αὐστηρότερο ῾Αγιορείτικο μοναστήρι». Μέ τίς σκέψεις αὐτές φτάσαμε καί τή φορά αὐτή στό ᾽Αρχονταρίκι κι ἀφοῦ τακτοποιηθήκαμε πήγαμε νά συναντήσουμε τό σοφό μοναχό, μακαριστό πιά, π. Θεόκλητο πού ἐφησύχαζε στό κάθισμα τῶν ῾Αγίων ᾽Αποστόλων.
῾Ο μακαριστός π. Θεόκλητος εἶναι γνωστός ἀπό τό βιβλίο του «Μεταξύ οὐρανοῦ καί γῆς» πού ἔγραψε μετά ἀπό προτροπή τοῦ σοφοῦ Γέροντα του π. Γαβριήλ Διονυσιά του καθῶς καί ἀπό τά 70 περίπου περισπούδαστα συγγράμματά του, τίς ἐπιστολές καί τά ἄρθρα του.
῞Οταν φτάσαμε ὁ γέροντας εἶχε μία ὁμάδα προσκυνητῶν μέ τούς ὁποίους συζητοῦσε. ῾Αφοῦ ἔγιναν οἱ συστάσεις μας εἶπε ὅτι τά παλικάρια τόν ρώτησαν: «πῶς θά σωθοῦμε ἐμεῖς πού ζοῦμε στόν κόσμο;» Νομίζω, συνέχισε ὅτι εἶναι ἕνα θέμα πού ἐνδιαφέρει ὅλους μας. Βέβαια, τοῦ ἀπαντήσαμε, καί τότε ὁ π. Θεόκλητος ἄρχισε νά λέγει:
῞Οπως προείπαμε, γιά νά ἀνοίξει ἡ πόρτα τοῦ Παραδείσου ὑπάρχουν δύο δρόμοι, ὁ δρόμος τοῦ ἔγγαμου βίου καί ὁ δρόμος τοῦ μοναχισμοῦ. Οἱ δρόμοι αὐτοί εἶναι παράλληλοι. ῾Ο δρόμος τοῦ ἔγγαμου βίου εἶναι πιό δύσκολος, γιατί δέν εἶσαι μόνος σου. Μπορεῖ οἱ ἄλλοι μέ τούς ὁποίους ζεῖς νά μήν ἔχουν στή ζωή τους τούς ἴδιους μ᾽ ἐσένα στόχους, τίς ἴδιες σκέψεις καί ἐπιθυμίες. ῾Ο Χριστός εἶπε: «ἐχθροί τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοί αὐτοῦ», γι᾽ αὐτό λέγω ὅτι εἶναι πιό ἀνηφορικός αὐτός ὁ δρόμος. ᾽Εδῶ στό μοναστήρι ὅλοι ἔχουμε τούς ἴδιους στόχους, πόθους, ὁράματα καί ἐπιδιώξεις, ὁ ἕνας βοηθάει καί προσεύχεται γιά τόν ἄλλο, ὁ Γέροντας τοῦ μοναστηριοῦ ἀγρυπνεῖ καί παρακολουθεῖ τή ζωή τοῦ καθενός. Κι ἐμεῖς ἔχουμε τίς δυσκολίες καί τούς πειρασμούς μας. ῞Ολοι πειραζόμεθα κι ὅλοι καλούμεθα, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά γίνουμε καλύτεροι καί νά ἀνεβοῦμε ἀκόμα ἕνα σκαλί στή σκάλα πού ὁδηγεῖ στό θρόνο τοῦ Θεοῦ. Πιστεύω ὅτι ὅλοι σας ἀγωνίζεστε γιά νά σωθεῖτε. Μετά ἀπό αὐτά, σάν πρόλογο, ἄς δοῦμε τί λέγουν, ὄχι ἐγώ, ἀλλά οἱ Πατέρες τῆς ᾽Εκκλησίας γιά τό θέμα πού συζητοῦμε.
α. ᾽Ορθή πίστη. ῾Η βασική προϋπόθεση γιά τή σωτηρία μας εἶναι νά ἔχουμε ὀρθή πίστη, νά εἴμαστε μέλη τῆς ᾽Εκκλησίας, τῆς ᾽Ορθόδοξης ᾽Εκκλησίας. Οἱ Πατέρες τονίζουν ὅτι ἔξω ἀπό τήν ᾽Ορθόδοξη ἐκκλησία δέν ὑπάρχει σωτηρία.
-Δηλαδή οἱ ἄλλοι πού δέν εἶναι ᾽Ορθόδοξοι, ρώτησε κάποιος, δέ θά σωθοῦν;
-Τό ποιός θά σωθεῖ τό γνωρίζει μόνον ὁ Θεός, τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ πού χύθηκε πάνω στό Σταυρό χύθηκε γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους ἀπό τόν ᾽Αδάμ καί τήν Εὔα
μέχρι τήν ὥρα πού θά γίνει ἡ Δευτέρα παρουσία. Μή ξεχνᾶτε ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μέσα τους τή συνείδηση πού τούς βοηθάει νά πορεύονται στή ζωή τους σύμφωνα μέ τό νόμο τοῦ Θεοῦ. Τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ δέ μπορεῖ κανένας νά τό συγκρίνει μέ κάτι ἄλλο. Πάντως σάν ᾽Ορθόδοξοι πιστεύουμε ὅτι ἔξω ἀπό τήν πίστη μας δέν ὑπάρχει σωτηρία, γι᾽ αὐτό νά δοξάζουμε τό Θεό πού εἴμαστε μέλη τῆς ᾽Εκκλησίας Του.
β. Συμμετοχή στά μυστήρια τῆς ᾽Εκκλησίας. Γιά νά μή χάσουμε τή χάρη καί τήν υἱοθεσία πού πήραμε κατά τά Βάπτισή μας ἐπιβάλλεται νά συμμετέχουμε τακτικά στά μυστήρια τῆς ᾽Εκκλησίας μας. Σάν ἄνθρωποι πολλές φορές κάνουμε ἀντιθετα ἀπό αὐτά πού θέλει ὁ Θεός, δηλαδή ἁμαρτάνουμε. Εἶναι λοιπόν ἀναγκαῖο νά ἔχουμε τόν πνευματικό μας καί σ᾽ αὐτόν νά καταφεύγουμε κάθε φορά πού ἡ συνείδηση μᾶς ἐλέγχει. ᾽Εμεῖς οἱ μοναχοί τακτικά ἐξομολογούμαστε ὄχι μόνον τίς ἁμαρτίες μας ἀλλά καί τίς σκέψεις μας. ῾Η διάπραξη τῆς ἁμαρτίας ἀρχίζει μέ τήν καλλιέργεια μιᾶς σκέψης πού μᾶς βάζει ὁ πονηρός, γι᾽ αἀτό πρέπει πάντοτε νά διώχνουμε τίς κακές σκέψεις μας. ῾Η ἐξομολόγηση μᾶς βάζει στόν Παράδεισο γιατί κάνει τήν ψυχή μας πεντακάθαρη ἀπό τήν ἁμαρτία, ὅπως ὅταν βγήκαμε ἀπό τήν κολυμβήθρα.
Θά πρέπει νά κοινωνοῦμε τακτικά, πάντα μέ τήν ἄδεια τοῦ πνευματικοῦ.
᾽Επίσης καλό εἶναι κάθε πρωί μετά τήν προσευχή μας νά τρῶμε ἀντίδωρο, τό φυλάγουμε ἀπό τήν Κυριακή, καί νά πίνουμε ἁγιασμό. Κάθε πρώτη τοῦ μήνα στίς ἐκκλησίες γίνεται ἁγιασμός ἀπό αὐτόν νά παίρνουμε καί νά ἔχουμε στό σπίτι μας καί πάλι σᾶς λέγω ὅλα αὐτά πάντα μέ τή σύμφωνη γνώμη τοῦ πνευματικοῦ μας.
-Κι ἄν ὁ πνευματικός μας δέ συμφωνεῖ μ᾽ αὐτά;
-῾Ο πνευματικός πού ἔχει «νοῦ Χριστοῦ» συμβουλεύ-ει, δίνει ὅλες τίς εὐκαιρίες καί θωρακίζει τά πνευματι-κά του παιδιά μέ ὅλα τά μέσα πού δίνει ἡ ᾽Εκκλησία, γι᾽ αὐτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή σέ ποιόν θά πα-ραδώσουμε τήν ψυχή μας.
γ. Προσευχή καί μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεού. ῾Ο μακαριστός π. Θεόκλητος συνέχισε: ἡ ἡμέρα μας πρέπει νά ἀρχίζει καί νά τελειώνει μέ τήν προσευχή. Μόνοι μας εἶναι ἀδύνατο νά μπορέσουμε νά ἀντιμετωπίσουμε τίς δυσκολίες καί τούς πειρασμούς πού ὅλοι θά ἔχουμε κατά τήν ἡμέρα πού ἀνέτειλε. Προσοχή, παιδιά μου, στήν προσευχή μας νά μήν εἴμαστε μόνο ζητιάνοι ἀλλά νά δοξολογοῦμε καί νά εὐχαριστοῦμε τό Θεό γιά ὅσα κάθε λεπτό μᾶς δίνει.
Θά ἔχετε ἀκούσει γιά τήν εὐχή. ᾽Εμείς οἱ μοναχοί λέμε συνεχῶς, ὅτι κι ἄν κάνουμε, τήν μικρή, ἀλλά μεγάλη σέ δύναμη προσευχή τό γνωστό σας «Κύριε ᾽Ιησού Χριστέ Υἱέ τοῦ Θεοῦ ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλό», ἐπίσης μποροῦμε νά λέμε καί «῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς». Αὐτές τίς δυό προτάσεις πρέπει νά τίς λέμε συνέχεια εἶτε καθόμαστε, περπατοῦμε, ταξιδεύουμε, δουλεύουμε, εἶτε ... ῾Η εὐχή δέ μᾶς ἐμποδίζει νά κάνουμε τίς δουλειές μας, μᾶς διευκολύνει πολύ. Μήν πεῖτε ὄτι εἶναι ἀδύνατο νά τή λέμε ἐμεῖς στόν κόσμο, γνωρίζω χριστιανούς πού τή λένε συνέχεια κι ἔτσι ἐξαγιάζουν τή ζωή τους.
Δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε νά καταφεύγουμε καί στήν Παναγία μας, διότι ἐκείνη ἔχει τό πλῆθος τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν. ῎Εχει πολλή ἀγάπη γιά τό ἀνθρώπινο γένος, προπάντων γιά τούς ἁμαρτωλούς. ῾Ο Υἱός της παίρνει μεγάλη χαρά, ὅταν τόν παρακαλεῖ ἡ Μητέρα Του, διότι θέλει νά σώσει τόν ἄνθρωπο. Διά τοῦτο καί μόνο ἔφερε τά Μητέρα Του καί μᾶς τήν ἐχάρισε, γιά νά τήν ἔχουμε μέσον πρός σωτηρία μας.
῾Η προσευχή μας θά πρέπει νά συνεχίζεται μέ τήν καθημερινή μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ὁ ᾽Απ. Παῦλος συμβουλεύει: « ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτῳ ἐν ὑμῖν πλουσίως ἐν πάσῃ σοφίᾳ» (Κολ. 3,16). ᾽Ακόμα νά διαβάζετε χριστιανικά βιβλία καί περισσότερο βίους ἁγίων, διότι πολύ ὀφελούν.
δ.Τεγνογονία. Οἱ πιστοί πού ἀγωνίζονται στόν κό-σμο γιά τή σωτηρία τους ἔχουν κι ἕνα ἄλλο ὅπλο πού τούς βοηθεῖ νά κατακτήσουν τόν Παράδεισο, τήν τε-κνογονία. ῾Ο Θεός ὅταν ἔπλασε τόν ᾽Αδάμ καί τήν Εὔα τούς εἶπε: «πληθύνεσθαι καί αὐξάνεσθαι», ἀλλά καί ὁ Παῦλος στήν Α' πρός Τιμ. ἐπιστολή του (β', 15) σημειώ-νει ὅτι: «῾Η δὲ γυνὴ σωθήσεται διὰ τῆς τεκνογονίας». ῾Η τεκνογονία εἶναι ἕνας ἀπό τούς σκοπούς τοῦ γάμου γι᾽ αὐτό οἱ σύζυγοι θά πρέπει νά φέρουν στόν κόσμο ὅσα παιδιά τούς δώσει ὁ Θεός. ῾Υποχρέωση τῶν συζύγων δέν εἶναι μόνο νά ἀποκτήσουν παιδιά ἀλλά καί νά τά ἀναθρέψουν «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου» (᾽Εφεσ. 6:4). ᾽Εσεῖς οἱ γονεῖς θά πρέπει νά δείχνετε στά παιδιά σας πάντοτε καλό παράδειγμα, νά τά συμβουλεύετε, νά γονατίζετε καί νά προσεύχεσθε γι᾽ αὐτά. Γονεῖς, κυρίως ἠ μητέρα, πού δέν παρακαλοῦν γονατιστοί τό Θεό γιά τά παιδιά τους θά πρέπει νά γνωρίζουν ὅτι τά παιδιά τους δέ θά ἔχουν κατά Θεό ἐξέλιξη. Νά τά πηγαίνετε στήν ἐκκλησία, νά τά κοινωνεῖτε, ἄν εἶναι δυνατόν σέ κάθε Θεία Λειτουργία καί νά τά συνηθίσετε νά μελετοῦν τό λόγο τοῦ Θεοῦ, μόνον ἔτσι θά προκόψουν. ῞Οταν κάνετε αὐτά θά ἔχετε τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στό σπίτι σας.
ε. ᾽Εργασία. ῞Οταν ὁ Θεός ἔπλασε τόν ᾽Αδάμ καί τήν Εὔα τούς εἶπε ὅτι πρέπει νά ἐργάζονται, γιατί ἡ ἐργασία βοηθάει πολύ στήν τελείωσή μας. ῾Ο ἄνθρωπος πού ἐργάζεται πνευματικά ἤ χειρονακτικά δέν ἔχει χρόνο νά σκεφθεῖ καί νά κάνει τήν ἁμαρτία. Νά ξέρετε ὅτι ὅταν δέν ἔχουμε ἐμεῖς δουλειά, μᾶς δίνει ὁ διάβολος. Γι᾽ αὐτό ό Λόγος τοῦ Θεοῦ καί οἱ Πατέρες μᾶς προτρέπουν νά εἴμαστε συνέχεια ἀπασχολημένοι. Γνωρίζετε αἀτό πού συμβούλευε ὁ Πιττακός ὁ Μυτιληναῖος: «᾽Αργός μή ἴσθι μηδ' ἄν πλουτῇς». ῾Ο Χριστός μέ τό παράδειγμά Του μᾶς προτρέπει νά ἀγαπήσουμε τήν ἐργασία τό ἴδιο καί οἱ ἅγιοι ᾽Απόστολοι. Πρέπει ὅλοι μας νά ἀγαπήσουμε τήν ἐργασία καί νά μή τή θεωροῦμε ντροπή. ᾽Εσεῖς οἱ γονεῖς θά πρέπει νά κάνετε τά παιδιά σας, ἀγόρια καί κορίτσια, νά ἀγαπήσουν τήν ἐργασία κι αὐτό θά γίνει ἄν βλέπουν ἐσᾶς νά ἐργάζεσθε κι ἄν ἀπό μικρά τα λέτε νά σᾶς βοηθοῦν στίς δουλειές πού ἔχετε, ἀνάλογα πάντοτε μέ τήν ἡλικία πού ἔχουν.
στ. ᾽Αξιοποίηση τοῦ χρόνου. ῎Αν καί ἡ ὥρα πέρασε καί θά πρέπει νά πᾶτε στό μοναστήρι γιατί θά ἀρχίσει ὁ ῾Εσπερινός, θά σᾶς πᾶ κι ἕνα τελευταῖο τό ὁποῖο ἔχει μεγάλη σημασία γιά τή σωτηρία μας. ῾Η ζωή μας κυλάει κι ὁ χρόνος πού περνάει δέν ξαναγυρίζει, αὐτόν τόν χρόνο, τό παρόν, θά πρέπει νά τόν ἀξιοποιήσουμε θετικά γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Λίγοι χριστιανοί πιστεύουν ὅτι θά δώσουν μιά μέρα λόγο στό Θεό γιά τό πώς ἀξιοποίησαν τό χρόνο τῆς ζωῆς τους.
῾Ο χρόνος ἀξιοποιεῖται θετικά ὅταν δέν τόν σπατα-λοῦμε σέ ἀνούσιες ἐργασίες κι ὅταν βοηθοῦμε τούς συ-νανθρώπους μας. Δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι ἡ σωτη-ρία μας ἔρχεται διά μέσου τῶν ἀδελφῶν μας.
῾Η καρδιά μας ὅταν ἔχει τή χάρη τοῦ Θεοῦ δέ μένει ποτέ ἀσυγκίνητη μπροστά στίς ἀνάγκες καί τίς ποικίλες δοκιμασίες τῶν ἀδελφῶν τοῦ Κυρίου. Πρέπει νά βοηθοῦμε τούς ἀνήμπορους, νά ἐνισχύουμε τούς ἀδύνατους, νά τρέφουμε τούς πεινασμένους, νά ντύνουμε τούς γυμνούς, νά ἐπισκεπτόμαστε τούς ἀσθενεῖς καί γενικά μέσα στό καθημερινό πρόγραμμά μας νά ἔχουμε καί πράξεις ἀγάπης, πράξεις πού θά ἀνοίξουν τήν πόρτα τοῦ Παραδείσου γιά νά περάσουμε μέσα καί νά παρουσιαστοῦμε μπροστά στό θρόνο τοῦ Θεοῦ ἀπό τά χέρια τοῦ ὁποίου θά πάρουμε τό στέφανο τῆς δικαιοσύνης.
῾Ο ἦχος τοῦ τάλαντου πού ἀκούστηκε ἀπό τό μονα-στήρι μᾶς ἀνάγκασε νά σηκωθοῦμε, ἀφοῦ πήραμε τήν εὐχή του φύγαμε γιά νά κάνει κι αὐτός τά μοναχικά του καθήκοντα.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ