EORTOLOGIO.jpg
Παρασκευή 20 Οκτωβρίου
Αρτεμίου μεγαλ., Γερασίμου Κεφαλληνίας, Ματρώνης οσίας
Eortologio_Bottom.jpg
MHNYMAHMERAS.jpg

Την κρίση που οικτείρουμε μόνοι μας τη δημιουργήσαμε. Αποτελεί απότοκο του «χριστιανικού» πολιτισμού μας, που αντικατέστησε το πνεύμα του Χριστού, δηλαδή της αγάπης που γίνεται θυσία για τον αδελφό, με τον ανθρωποφάγο εγωκεντρισμό. Αντίδοτο της κρίσης δεν είναι άλλο από την απλοχεριά. Ας μη θρηνούμε που δεν έχουμε όσα αγαθά είχαμε στο παρελθόν, ας μη φοβηθούμε να μοιραστούμε με αγάπη τα λίγα που διαθέτουμε. Αν θέλουμε, μπορούμε να βρούμε τρόπους να ελεήσουμε τους συνανθρώπους μας, ο καθένας με ό,τι μέσο διαθέτει. Αν σπείρουμε αγάπη, θα θερίσουμε ευλογία. Αν έχουμε έστω και ελάχιστη πίστη, μπορούμε να μετακινήσουμε βουνά. Αρκεί να αναθερμάνουμε τις καρδιές μας και να τις γεμίσουμε με το πρωταρχικό αγαθό, την αγάπη προς τον Θεό και προς τον πλησίον. 

 

Eortologio Bottom
PERIHGHSH.jpg
accordion joomla menu download
h3.jpg
DHMOFILH.jpg
Eortologio_Bottom.jpg
Εγγραφή Newsletter

Radio

Proskinimata

 01

Agiagrafi

 Leitourgika

Hartis

Kairos

EIDHSEIS
Οκτώβριος 2017
Δε Τρ Τε Πε Πα Σα Κυ
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5

Eortologio Bottom

i m grigoriouΣτήν Τράπεζα τῆς Γρηγορίου

τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση

Τό καραβάκι τῆς γραμμῆς Δάφνη - ῾Αγία ῎Αννα μᾶς  ἀποβιβάζει στόν ἀρσανᾶ τῆς Μονῆς Γρηγορίου. ᾽Ακολουθῶντας τόν στρωμένο μέ πλάκες δρόμο φτάνουμε στό ᾽Αρχονταρίκι ὅπου μετά τό κέρασμα ὁ ἀρχοντάρης μᾶς ὁδηγεῖ στό δωμάτιο ὅπου θά ξεκουραστοῦμε. Μετά τόν ῾Εσπερινό ἔχει τράπεζα καί ἀργότερα ᾽Απόδειπνο, μᾶς λέγει.

   Μετά τόν ῾Εσπερινό πήγαμε στήν τράπεζα, τελευταῖος μπῆκε ὁ Γέροντας τῆς Μονῆς. Μετά τήν προσευχή καθίσαμε κι ἐνῶ τρώγαμε πάνω ἀπό τόν ἄμβωνα ἕνας μοναχός διάβασε ἔνα Πατερικό κείμενο. ῞Οταν τελείωσε ἡ ἀνάγνωση, πού μιλοῦσε γιά τήν πνευματική ζωή πού πρέπει νά ἔχει ὁ καθένας μας  τό λόγο πῆρε ὁ Γέροντας ὁ ὁποῖος μέ τήν διακρίνουσα αὐτόν εὐφράδεια καί σοφία ἔκανε πιό κατανοητά αὐτά πού ἀκούσαμε. Εἶπε ὁ Γέροντας: «Αὐτά πού ἀκούσαμε ἀφοροῦν καί τούς μοναχούς καί τούς λαϊκούς προσκυνητές μας. ῞Οπως κάθε καράβι πού πλέει στό πέλαγος ἔχει κάποιο προορισμό, ἔτσι κι ὁ καθένας μας ἔχει τόν προορισμό του. ῾Ο προορισμός μας εἶναι νά ἀγωνιστοῦμε γιά νά τελειοποιηθοῦμε κι ὅταν μᾶς καλέσει ὁ Θεός κοντά Του νά ἀκούσουμε τό «ε, δολε γαθκαπιστέ! εσελθε ες τν χαρν το κυρίου σου». Γιά νά γίνει αὐτό πρέπει ὁ καθένας μας νά ζεῖ πνευματική ζωή. Οταν λέμε ὅτι ἔχουμε πνευματική ζωή ἐννοοῦμε ὅτι στή ζωή μας ἀγωνιζόμαστε νά ἀποκτήσουμε ἀρετές καί νά τιθασεύσουμε τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες μας. Αὐτά κατορθώνονται ὅταν:

   ῎Εχουμε ἀκράδαντη πίστη. ῾Ο ἄνθρωπος πού δέν πιστεύει καί λέγει ὅτι δέν ἔχει τήν ἀνάγκη τοῦ Θεοῦ μοιά-ζει μέ καράβι πού δέν ἔχει τιμόνι καί θαλασσοδέρνεται στό πέλαγος. Τό πλεούμενο αὐτό τό παρασύρουν τά κύματα καί τελικά τό ρίχνουν πάνω στά βράχια ὅπου διαλύεται. ῾Ο ἄνθρωπος πού πιστεύει, ὅ,τι καί νά τοῦ συμβεῖ ξέρει πού θά καταφύγει, πού θά ἀκουμπήσει, ἀ-πό πού θά πάρει τή δύναμη καί τό κουράγιο γιά νά ἀντιμετωπίσει τίς δυσκολίες καί τά προβλήματα τῆς ζω-ῆς. Τό λέει καί ὁ ποιητής «Μη φοβηθείς αὐτόν, πού στήριξε στήν Πίστη ἐπάνω τήν ἐλπίδα. Τόν εἶδα στή ζωή νά μάχεται, μά πάντα ἀνίκητο τόν εἶδα.»  

   Δέ φτάνει ὅμως μόνο ἡ πίστη, μπορεί, ἄν βασιστοῦμε στόν ἑαυτό μας, νά κάνουμε τραγικά λάθη, πρῶτος καί ἀναγκαίος ὄρος γιά μιά σταθερή πνευματική ἐν Χριστῷ ζωή εἶναι ἡ ὕπαρξη πνευματικοῦ πατέρα. Κανένας ἅγιος τῆς ᾽Εκκλησίας μας δέν ἔφτασε στήν τελειότητα μόνος του, ἀλλ᾽ ὅλοι εἶχαν πνευματικό ὁδηγό, ὁ ὁποῖος μέ τίς συμβουλές του τούς ὁδήγησε στήν τελείωση καί στήν ἀγκαλιά τοῦ Θεοῦ. ῎Εχουμε πολλά παραδείγματα στό Γεροντικό μοναχῶν πού ἀπό ἐγωισμό καί μεγάλη ἐμπιστοσύνη στόν ἑαυτό τους πλανήθηκαν καί ἔγιναν παίγνια τοῦ σατανᾶ κι ἔχασαν τήν ψυχή τους. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή σέ ποιόν θά παραδώσουμε τήν ψυχή μας καί θά κάνουμε πνευματικό μας. ῞Οπως ὅταν πρόκειται νά πᾶμε σέ γιατρό ρωτοῦμε ποιός εἶναι ὁ καλύτερος κι ἐμπειρότερος καί σ᾽ αὐτόν ἐμπιστευόμαστε τήν ὑγεία τοῦ σώματός μας, ἔτσι πρέπει νά ἐνεργοῦμε καί γιά τήν ἐκλογή τοῦ ἰατροῦ τῆς ψυχῆς μας. Ο πνευματικός θά παίξει σημαντικό ρόλο στήν πνευματική μας ἐνηλικίωση καί θά πρέπει νά τοῦ ἔχουμε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη. ῎Αν σάν ἄνθρωπος ἔχει μικροελαττώματα νά τά παραβλέπουμε καί νά βλέπουμε πάντα τό θεῖο στοιχεῖο πού φέρει ὁ πνευματικός κι ὅταν μᾶς συμβουλεύει νά θεωροῦμε αὐτά πού μᾶς λέγει σάν τή φωνή τοῦ Θεοῦ. ῎Αν δέν τοῦ ἔχουμε ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη ὅλες οἱ ἐσωτερικές μας συγκρούσεις θά μᾶς ἀναστατώνουν πνευματικά καί ἡ ζωή μας θά εἶναι μιά κόλαση.

   Θά πρέπει νά κάνουμε τόν κανόνα πού θά μᾶς δώσει κι ὁ ὁποῖος πρέπει νά εἶναι ἀνάλογος μέ τά μέτρα μας.

   Ο καθένας μας γιά νά ἀνεβεῖ ἀκόμα ἕνα σκαλί στήν πνευματική κλίμακα πρέπει νά μελετᾶ καθημερινά τήν Αγία Γραφή. Δυστυχῶς πολλοί χριστιανοί ἐνῶ διαθέτουν πολλές ὧρες τῆς ἡμέρας γιά νά διαβάσουν ὄχι μόνον ἀνωφελή ἀλλά καί ἐπιζήμια γιά τήν ψυχή τους βιβλία ἤ κάθονται ὧρες μπροστά στήν τηλεόραση, δέν διαθέτουν ἀπό τό χρόνο τους λίγη ὥρα γιά νά μελετήσουν τό Λόγο τοῦ Θεοῦ. Πῶς θά γίνουμε ἔλλογοι; Πῶς θά πάρουμε μέσα μας τό Λόγο τοῦ Θεοῦ, ἄν δέν ξέρουμε τί μᾶς εἶπε; Δυστυχῶς ἐδῶ θά σᾶς πῶ νά παραδειγματιστεῖτε ἀπό τούς αἰρετικούς πού μελετοῦν τήν ῾Αγία Γραφή.

   ᾽Εκτός ἀπό τήν ῾Αγία Γραφή πρέπει νά μελετοῦμε καί τούς Πατέρες τῆς ᾽Εκκλησίας μας. Διαβάζοντας τα Πατερικά κείμενα μποροῦμε νά κατανοήσουμε καλύτερα τό Λόγο τοῦ Θεοῦ, διότι τά Πατερικά κείμενα εἶναι μία βαθειά ἀνάλυση ἐν ῾Αγίῳ Πνεύματι τῶν Εὐαγγελικῶν μηνυμάτων.

   ᾽Επίσης οἱ Βίοι τῶν ῾Αγίων πολύ βοηθοῦν τήν πνευ-ματική μας ἄνωδο.

   ῎Αν θέλουμε νά ἔχουμε πνευματική ζωή, πρέπει νά ἔχουμε συμμετοχή στά θεία Μυστήρια.Ο πνευματικός θά μᾶς πεῖ κάθε πότε θά Κοινωνοῦμε καί τί νηστεία θά κάνουμε, πότε θά πίνουμε ῾Αγιασμό ἤ πότε θά κάνουμε Εὐχέλαιο. Προσοχή ἄν κάνουμε κάτι χωρίς τήν εὐλογία του μπορεῖ ἀντί γιά σωτήριο φάρμακο νά γίνει δηλητήριο θανατηφόρο.  

   Ο πιστός ἔχει πάντα μνήμη θανάτου, πρέπει νά εἶναι πάντα προετοιμασμένος νά ἀντιμετωπίσει τό θάνατο, διότι εἴμαστε βέβαιοι ὅτι αὐτό κάποτε θά γίνει, ὅταν τό ἐπιτρέψει ὁ Θεός. Ο Χριστιανός δέ φοβᾶται τό θάνατο, τόν βλέπει στήν πραγματική του διάσταση. Μετά τήν ᾽Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν φοβούμαστε τό θάνατο. Ο Μέγας ᾽Αντώνιος ἔλεγε νά ἀγαποῦμε τό θάνατο.

   ῾Η προσευχή εἶναι τά φτερά πού θά μᾶς ἀνεβάσουν ψηλά. ῞Οπως μία ἡλεκτρική συσκευή γιά νά λειτουργήσει χρειάζεται τό καλώδιο πού ἔχει νά εἶναι ἑνωμένο μέ τήν πρίζα ἔτσι κι ὁ χριστιανός δέν ἀνεβαίνει πνευματικά ἄν δέν προσεύχεται καί μάλιστα ἀδιάλειπτα. Μποροῦμε νά προσευχόμαστε στό σπίτι μας, στό σπίτι τοῦ Θεοῦ, τήν ὥρα πού ὁδηγοῦμε ἤ καθόμαστε στό λεωφορεῖο γιά νά πᾶμε στή δουλειά μας ἤ γυρίζουμε ἀπ᾽ αὐτήν, ἐνῶ βαδίζουμε .... Δέν πρέπει νά χάνουμε τίς εὐκαιρίες πού μᾶς δίνονται γιά νά προσευχηθοῦμε. ῎Ας μή ξεχνοῦμε ὅτι ὁ ᾽Απόστολος Παῦλος προτρέπει στήν Α’ πρός Θεσ/κεῖς 5, 17: «᾽Αδιαλείπτως προσεύχεσθε». ῾Η συνεχῆς προσευχή εἶναι ἔργο ὄχι μόνον τῶν μοναχῶν ἀλλά καί τῶν λαϊκῶν, ὅλων μας. Αὐτή μᾶς γλυκαίνει τήν ψυχή καί μᾶς φέρνει τό Θεῖο φωτισμό. Πρέπει ἡ προσευχή γιά νά φέρει ἀποτελέσματα νά γί-νεται μέ ταπείωνση καί μέ συγκεντρωμένο τό νοῦ μας.

   ῞Οπως ἐμεῖς οἱ μοναχοί μαζευόμαστε καί προσευχόμαστε ὅλοι μαζί, ἔτσι πρέπει κι ἐσεῖς οἱ λαϊκοί νά κάνετε στά σπίτια σας. ῞Ολη ἡ οἰκογένεια νά συγκεντρώνεται τό βράδυ κάτω ἀπό τό εἰκονοστάσι καί νά προσεύχεσθε, ἄν μπορεῖτε νά διαβάζετε τό ᾽Απόδειπνο, γιατί τό ᾽Απόδειπνο εἶναι μία ὀμπρέλα, ἡ ὁποία ἀνοίγει καί σκεπάζει ὅλη τήν οἰκογένεια ἀπό τά κακά πνεύματα πού ὑπάρχουν τή νύχτα, ἀπωθεῖ καί τούς κλέφτες ἀκόμη καί μᾶς θωρακίζει ὁ Θεός τό σπίτι μας.     

   Σάν ἀπόγονοι τοῦ ᾽Αδάμ καί τῆς Εὔας ἔχουμε τή ροπή πρός τήν ἁμαρτία. ῎Αν δέν ἀγωνισθούμε ἡ ψυχή μας θά γεμίσει πάθη καί ἀδυναμίες, ὅπως ἕνα χωράφι πού δέν τό καλλιεργοῦν γεμίζει ἀγκάθια, ἔτσι γίνεται καί μέ τήν ψυχή τοῦ καθενός μας. Πρέπει νά κάνουμε ἀγώνα νά ξεριζώσουμε τά πάθη μας. ᾽Εσεῖς οἱ γονεῖς νά βοηθήσετε τά παιδιά σας νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τίς ἀδυναμίες πού ἔχουν. Θά πρέπει νά ξέρουμε ὅτι μόνοι μας δέ μποροῦμε νά πετύχουμε τίποτε, χρειάζεται ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί ὁ φωτισμός τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος. ῞Ολοι μας, μοναχοί καί λαϊκοί, πρέπει νά ἐργαστοῦμε γιά νά ἀποκτήσουμε ταπείνωση. ῾Η ταπείνωση εἶναι μαγνήτης τῆς Θείας Χάρης καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. ῾Ο ταπεινός ἄνθρωπος εἶναι φοβερός στούς δαίμονες, δέν τόν πλησιάζουν, τόν φοβοῦνται.

   Καί ἕνα τελευταῖο ὅλοι μας πρέπει νά εἴμαστε ἄγρυπνοι στίς αἰσθήσεις μας. ῾Η ἐπιθυμία τῆς ἁμαρτίας μπαίνει μέσα μας ἀπό τίς αἰσθήσεις. ῾Η τηλεόραση, τό διαδίκτυο, τά περιοδικά. οἱ ἐφημερίδες, ... γίνονται αἰτία νά μολύνονται τά μάτια μας, ἡ σκέψη μας καί γενικά ὅλος ὁ ἐσωτερικός μας κόσμος. Προσοχή στίς αἰσθήσεις μας, γιατί ἄν δέν εἴμαστε ἄγρυπνοι φύλακες τους δέ μποροῦμε νά προοδεύσουμε στήν πνευματική μας ζωή.

   Καί πρίν φύγουμε ἀπό τήν τράπεζα ὑπενθυμίζω στούς προσκυνητές ὅτι στό μοναστήρι μας, πού τιμᾶται στόν ῞Αγιο Νικόλαο, ὑπάρχει ἕνας πολύτιμος θησαυρός, τά ἱερά λείψανα τῆς ἁγίας ᾽Αναστασίας τῆς Ρωμαίας τά ὁποῖα κάνουν πολλά θαύματα σέ ὅσους τήν ἐπικαλούνται μέ ταπείνωση καί πίστη.

   Τώρα ἄς σηκωθοῦμε, σέ λίγο θά πᾶμε στό ᾽Απόδειπνο. Αὕριο μέ τήν καμπάνα ὅλοι νά συναντηθοῦμε στό ναό γιά νά λατρεύσουμε τόν Πατέρα μας.   

 

 

 

 

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 174 επισκέπτες και κανένα μέλος

Εμφανίσεις Άρθρων
12969584

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ