Η εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου 

 

«Tῇ ἐλευθερίᾳ oὖν, ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καί μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε».

25h_Martiou

Ελευθερία! Είναι η λέξη πού περικλείει το νόημα της σημερινής διπλής μεγάλης εορτής, εθνικής και θρησκευτικής εορτής. «Άπ' τὰ κόκκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά». Αυτό ήταν το ιδανικό και το κίνη­τρο πού εμψύχωνε τούς ήρωας του 1821. Αυτό ήταν το όνειρο και ο σκοπός των γενναίων εκείνων αγωνιστών. Αυτή τούς οδη­γούσε σε μεγαλειώδεις θυσίες γόνιμες και απο­τελεσματικές. Αλλ' ή «ἐλευθερίᾳ ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε» είναι και το θέμα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ουράνιο προμήνυμα πού αναγγέλλει την προσεχή έλευση του θείου Λυτρωτού και ελευθερωτού των ανθρώπων από την πνευ­ματική σκλαβιά της αμαρτίας και των συνεπειών της.

Ό ύμνος της ελευθερίας αντηχεί ανά την Πατρίδα μας σήμερον. Και ή φωνή της Εκκλησίας για των πτωχών τούτων λόγων εξά­ρει το αληθινό νόημά της. Ελευθερία! Είναι πρωταρχικό δώρημα του Δημιουρ­γού προς τον άνθρωπο, ως κορωνίδα των επιγείων δημιουργη­μάτων. «Κατ' εἰκόνα Θεοῦ» πλασμένος ο άνθρωπος, για την ελευθερία της προσωπικότητας υπερείχε από τα άλλα όντα τα μη δυνάμενα να κινηθούν πιο πέρα από την νομοτέλεια της φύσεως. Μόνος ο άνθρωπος επί της γης είχε τα φτερά της ελευ­θερίας, για να σημειώνει κατακτήσεις επί της φύσεως και, προπάντων, για να εξυψωθεί και να αναδειχθεί πράγματι «καθ' ὁμοί­ωσιν Θεοῦ», με την ελεύθερη πάντοτε και σταθερή έμμο­νή του στο αγαθό και την αρετή.

Όμως ή κακή χρήση της ελευθερίας υπήρξε ολέθρια για τον άνθρωπο. Εξετράπη προς το κακό και την αμαρτία, επιζήμια και απώλεια της παραδεισιακής ευτυχίας του, αλλά και επιζήμια και απώλεια και αυτής της ελευθερίας του. Διότι «πᾶς ὁ ποιῶν τήν ἀμαρτίαν δοῦλος ἐστί τῆς ἀμαρτίας». Υποδούλωση στα πάθη! Κλίση και ροπή προς το κακό. Αιχμαλωσία στον τυραννικότερο δυνάστη, την αμαρτία και τα θλιβερά «ὀψώνια» αυτής ,που μεταφράζονται σε ανέκφραστες συμφορές και δυστυχία και θάνατο. Να τα αποτελέσματα της επιχειρηθείσης χειραφετήσεως από του θελήματος του Θεού. Τί δελεαστική απάτη! Τί ολέθρια πλάνη! Και όμως δεν έπαυσε να πλανά και να παρασύρει τους ανθρώπους.

Μία διαστροφή και κακόβουλος παραποίηση της έννοιας της ελευθερίας οδηγεί πολλούς στην εσφαλμένη ιδέα, ότι ό ηθικός νόμος, με τις επιταγές και τις απαγορεύσεις του, με τα γνωστά «ού» καί «μή» των εντολών του, δεσμεύει δήθεν την ελευ­θερία των ανθρώπων και ότι, επομένως, ή αποτίναξη παντός ηθικού φραγμού και ή χειραφέτηση από οιονδήποτε ανώτερο κύρος είναι δήθεν στοιχεία πραγματικής ελευθερίας. Κατά την αντίληψη αυτή χαρακτηρίζονται ως «ελεύθερη ζωή» όλες οι ηθικές αβαρίες. Κάθε παραστράτημα και αυτή ή ασωτία και ή διαφθορά ζητούν να καλυφθούν κάτω από το πρόσχημα της ανεξέλεγκτου ελευθερίας. Αλλοίμονο, όμως, εάν ελευθερία σημαίνει αποχαλίνωση.

zhtw_25h_MartiouΑλλοίμονο, εάν ή ελευθερία ταυτίζεται με την ασυδοσία. «Μὴ ὡς ἐπικάλυμμα τῆς κακίας ἔχοντες τήν ἐλευθερίαν», διαμαρτύρεται ο Απόστολος Πέτρος. Είναι τελείως απαράδεκτη τέτοια ελευθερία, που σημαίνει ότι δύναται το κακό και οι κακοί να κινούνται ελεύθερα, χωρίς συ­νέπειες και κυρώσεις. Και γνώρισε δυστυχώς ή εποχή μας την ανήκουστη αυτή νοοτροπία. Εις το λεκτικό συγχρόνων συν­θημάτων ελευθερία σημαίνει να είναι ελεύθερο το κακό και το έγκλημα να μή αναγνωρίζεται εις τους άλλους ουδεμία ελευθερία νομίμων ενεργειών­ για την καταστολή του κακού, για την αναχαίτιση και την τιμωρία του εγκλήματος. Ω ελευθερία, δώρημα τέλειο «ἄνωθεν καταβαῖνον ἐκ τoῦ Πατρός τoῦ Οὐρανίου», όποια ύβρεις είναι για σ' ένα ή χρησιμοποίη­σις τoυ δικού σου ονόματος για τον χαρακτηρισμό αμαρτωλών και ανελεύθερων πραγμάτων! Ω ελευθερία, απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα Ιερά, ποια ασεβή και ανόσια παραμόρφωση υφίστασαι με αυτές τις αντιλήψεις!

Ποιος όμως θα ήθελε να γνωρίσει την πραγματική, την αληθινή ελευθερία; Είναι ή «ἐλευθερίᾳ ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε». Η απελευθέρωση δηλαδή από την δύναμη και την πίεση πού εξασκεί στον ανθρώπου ή αμαρτία. Ποιο είναι το γνώρισμα των δούλων; Ότι δεν εξουσιάζουν τον εαυτό τους, αλλά είναι υπό την εξουσία των κυρίων τους. Κα ποιο είναι το χαρακτηριστικό των ελεύθερων ανθρώπων; Ότι είναι κύριοι τού εαυτού τους. Η αυτοκυριαρχία λοιπόν είναι βασικό στοιχείο πραγματικής ελευθερίας. Ρωτήσατε όμως οποιονδήποτε οπαδό της δήθεν «ελεύθερης ζωής»: Μπορεί εύκολα να απαλλαγή από τα διάφορα πάθη και τις κακές συνήθειές του; «Θέλω, αλλά δεν μπορώ», θα απαντήσει. Μόνο έχουν γίνει δευτέρας φύσεως.

Αδύνατον να λυτρωθώ απ' αυτό. Να ­τον ό σκλάβος, ό δoύλoς ό πραγματικός, πού είχε την αυταπάτη να θεωρεί τον εαυτό του ως ελεύθερο πνεύμα, αδέσμευτο από τις καθυστερημένες δήθεν θρησκευτικές αντιλήψεις. Να τώρα και ο ηρωϊκός άνθρωπος. Με γενναιότητα και θέ­ληση αντιτάσσει ένα μεγαλόστομο όχι προς όλες τις πιέσεις του Κακού. Και ομολογουμένως, όποιος έχει την δύναμη να λέει αυτό το όχι προς τις εκ των έσω και εκ των έξω επιθέσεις της αμαρτίας, είναι ό άξιος θεματοφύλακας της κληρονομιάς εκείνων πού είπαν το όχι τo ηρωϊκό 21 και της νεότερης εποποιΐας του 1940-41. Είναι ό άξιος της ελευθερίας, ό πραγματικός ελεύθε­ρος. Αγαπητοί.

Ή μακρά ιστορία του έθνους μας, έχει σελίδες δόξας και αφθάστου μεγαλείου, αλλά έχει και σελίδες μαύρες και θλιβερές. Τις πρώτες τις έγραψαν οι γενναίοι υπέρμαχοι της ελευθερίας. Οι δεύτερες γράφτηκαν από την μή απελευθέ­ρωση των Ελλήνων από τις διάφορες κακίες. Γι' αυτό ή σημερι­νή επέτειος της απελευθερώσεως του έθνους μας προβάλλει ένα σύνθημα. Προβάλλετα μέσα στο πλαίσιο του θρησκευτικού εορτασμού της ψυχικής απελευθερώσεως, πού σήμανε ο Ευαγγελισμός της Αγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, και βροντοφω­φωνεί τούτο το σύνθημα: η αληθινή ελευθερία υπάρχει μόνο «ἐν Χριστῷ». Η χριστιανική ζωή είναι η μορφή της πραγματικής ελευθερίας. Φυγαδεύεται η ελευθερία των ατόμων και των λαών, όταν υπάρχει υποδούλωση στην αμαρτία. Θέλομε λοιπόν πραγματική και μόνιμη ελευθερία; Ας φροντίσουμε να μη μας νικά και να μη μας υποδουλώνει καμία αδυναμία. «Tῇ ἐλευθερίᾳ oὖν, ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καί μὴ πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε». ΑΜΗΝ.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ