Η ανάσταση του Ιησού Χριστού 1

 anastasis

Του Σεβ. Μητροπολίτη Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ

Από τα ιερά κείμενα της αγίας Γραφής (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) στα οποία στηρίζεται η πίστη μας και η εν Χριστώ ζωή μας διδασκόμαστε, ότι η ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού θεωρείται :

α . Σφραγίδα ενός τελειωμένου έργου

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός επανειλημένως αναφέρθηκε στην επιτέλεση της αποστολής Του, δηλώνοντας προς τους Ιουδαίους

«Λεγει αυτοίς ο Ιησούς· εμόν βρώμά εστιν ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με και τελειώσω αυτού το έργον » (Ιωάννου δ 34)

Δηλαδή: «Αλλά ο Ιησούς τους είπε: «Δικιά μου τροφή είναι να εκτελώ το θέλημα εκείνου που με έστειλε, και να φέρω σε πέρας το έργο του»

«Εγώ δε έχω την μαρτυρίαν μείζω του Ιωάννου· τα γαρ έργα α έδωκέ μοι ο πατήρ ίνα τελειώσω αυτά, αυτά τα έργα α εγώ ποιώ, μαρτυρεί περί εμού ότι ο πατήρ με απέσταλκε» (Ιωάννου ε 36)

Δηλαδή: «Εγώ όμως έχω για τον εαυτό μου μαρτυρία ανώτερη από του Ιωάννη γιατί τα έργα που μου ανέθεσε ο Πατέρας να τελειώσω, αυτά τα έργα που επιτελώ, μαρτυρούν για μένα πως είμαι σταλμένος από τον Πατέρα»

Προς τον Επουράνιο Πατέρα Του προσευχόμενος είπε:

«Εγώ σε εδόξασα επί της γης, το έργον ετελειώσα ο δέδωκάς μοι ίνα ποιήσω» (Ιωάννου ιζ 4)

Δηλαδή: «Εγώ φανέρωσα τη δόξα σου πάνω στη γη, αφού ολοκλήρωσα το έργο που μου ανέθεσες να κάνω».

Ο απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο Επουράνιος Θεός ανέστησε τον Κύριο Ιησού Χριστό, αφού ολοκλήρωσε το έργο Του με τον σταυρικό θάνατό Του Χριστού, όπως είχε προφητευθεί από τους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης.

«Ως δε ετέλεσαν πάντα τα περί αυτού γεγραμμένα, καθελόντες από του ξύλου έθηκαν εις μνημείον. ο δε Θεός ήγειρεν αυτόν εκ νεκρών » (Πράξεων ιγ 29-30)

Δηλαδή: «Κι όταν εκτέλεσαν όλα όσα είχαν προφητέψει οι Γραφές γι’ αυτόν, τον κατέβασαν από το σταυρό και τον έβαλαν σ’ ένα μνήμα. Ο Θεός όμως τον ανάστησε από τους νεκρούς».
* * * * *

β . Απόδειξη ενός ενδόξου θριάμβου

Ο απόστολος Παύλος αναφέρεται στον θρίαμβο του Ιησού Χριστού που με την ανάστασή Του, αφού προηγουμένως πέθανε με σταυρικό θάνατο κατάργησε την εξουσία του θανάτου πάνω στους ανθρώπους επαναφέροντας στη ζωή όλους τους κεκοιμημένους
«Επεί ουν τα παιδία κεκοινώνηκε σαρκός και αίματος, και αυτός παραπλησίως μετέσχε των αυτών, ίνα δια του θανάτου καταργήση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τούτ' έστι τον διάβολον » (Προς Εβραίους β 14)

Δηλαδή : «Επειδή λοιπόν «τα παιδιά» αυτά ήταν άνθρωποι, έγινε κι’ ο Ιησούς άνθρωπος, για να καταργήσει με το θάνατό του αυτόν που εξουσίαζε το θάνατο, δηλαδή το διάβολο»
«Διο λέγει· αναβάς εις ύψος ηχμαλώτευσεν αιχμαλωσίαν και έδωκε δόματα τοις ανθρώποις » (Προς Εφεσίους δ 8)

Δηλαδή : «Γι’ αυτό λέει η Γραφή. Ανέβηκε ψηλά, Πήρε μαζί του αιχμαλώτους έδωσε δώρα στους ανθρώπους»

Ο άνθρωπος συμμετέχει σ’ αυτό τον θρίαμβο συμμετέχοντας στα άγια Μυστήρια της Εκκλησίας μας:

«Συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι, εν ω και συνηγέρθητε δια της πίστεως της ενεργείας του Θεού του εγείραντος αυτόν εκ των νεκρών. Και υμάς, νεκρούς όντας εν τοις παραπτώμασι και τη ακροβυστία της σαρκός υμών, συνεζωοποίησεν υμάς συν αυτώ, χαρισάμενος ημίν πάντα τα παραπτώματα, εξαλείψας το καθ' ημών χειρόγραφον τοις δόγμασιν ο ην υπεναντίον ημίν, και αυτό ήρεν εκ του μέσου προσηλώσας αυτό τω σταυρώ· απεκδυσάμενος τας αρχάς και τας εξουσίας εδειγμάτισεν εν παρρησία, θριαμβεύσας αυτούς εν αυτώ» (Προς Κολοσσαείς β 12-15)

Δηλαδή : «Γιατί, όταν βαφτιστήκατε, θαφτήκατε μαζί με το Χριστό, αλλά κι αναστηθήκατε μαζί του, γιατί πιστέψατε στη δύναμη του Θεού, ο οποίος τον ανάστησε από τους νεκρούς. Κι εσάς, που ήσασταν νεκροί εξαιτίας των αμαρτιών και της ειδωλολατρίας σας, ο Θεός σας ζωοποίησε μαζί με το Χριστό. Μας συγχώρησε όλα τα παραπτώματα. Κατήργησε το χρεόγραφο με τις διατάξεις του, που ήταν εναντίον μας, και το έβγαλε από τη μέση καρφώνοντάς το στο σταυρό. Αφαίρεσε τη δύναμη που είχαν οι δαιμονικές αρχές και εξουσίες και τις διαπόμπεψε, σέρνοντάς τις νικημένες στο θρίαμβο του σταυρού του Χριστού».
* * * * *

γ . Υπόσχεση μιας αναμενόμενης αναστάσεως.

Ο Κύριος διεκήρυξε με σαφήνεια ότι όλοι οι άνθρωποι θα αναστηθούν:
«Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι έρχεται ώρα, και νυν εστιν, ότε οι νεκροί ακούσονται της φωνής του υιού του Θεού, και οι ακούσαντες ζήσονται· ώσπερ γαρ ο πατήρ έχει ζωήν εν εαυτώ, ούτως έδωκε και τω υιώ ζωήν έχειν εν εαυτώ· και εξουσίαν έδωκεν αυτώ και κρίσιν ποιείν, ότι υιός ανθρώπου εστί. μη θαυμάζετε τούτο· ότι έρχεται ώρα εν η πάντες οι εν τοις μνημείοις ακούσονται της φωνής αυτού, και εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως » (Ιωάννου ε 25-29)

Δηλαδή : «Σας βεβαιώνω πως πλησιάζει ο καιρός, έφτασε κιόλας, που οι νεκροί θ’ ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού, κι όσοι την ακούσουν θα ζήσουν. Γιατί όπως ο Πατέρας είναι πηγή ζωής, έτσι έκανε και τον Υιό πηγή ζωής και του έδωσε την εξουσία να κρίνει τους ανθρώπους, γιατί αυτός είναι ο Υιός του Ανθρώπου. Μην απορείτε γι’ αυτό. Πλησιάζει ο καιρός που όλοι οι νεκροί θ’ ακούσουν τη φωνή του κι όσοι έχουν πράξει δίκαια στη ζωή τους θ’ αναστη¬θουν για να λάβουν μέρος στην καινούρια ζωή κι όσοι έπραξαν φαυ¬λα έργα θ’ αναστηθούν για ν’ αντιμετωπίσουν την καταδίκη».

Ο απόστολος Παύλος αντιπαραθέτει τον Αδάμ με τον Ιησού Χριστό και εξηγεί ότι από τον Αδάμ κληρονομούμε την φθορά και τον θάνατο, ενώ από τον Κύριο Ιησού Χριστό την ζωή, την αφθαρσία και την αναθασία.

«Νυνί δε Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο. επειδή γαρ δι' ανθρώπου ο θάνατος, και δι' ανθρώπου ανάστασις νεκρών. ώσπερ γαρ εν τω Αδάμ πάντες αποθνήσκουσιν, ούτω και εν τω Χριστώ πάντες ζωοποιηθήσονται » (Προς Κορινθίους Α ιε 20-22)

Δηλαδή : «Η αλήθεια όμως είναι πως ο Χριστός έχει αναστηθεί, κάνοντας την αρχή για την ανάσταση όλων των νεκρών. Γιατί όπως ο θάνα¬τος ήρθε στον κόσμο από έναν άνθρωπο, έτσι από έναν άνθρωπο ήρθε και η ανάσταση των νεκρών. Όπως πεθαίνουν όλοι εξαιτίας της συγγένειας με τον Αδάμ, έτσι, χάρη στη συγγένεια με το Χριστό, όλοι θα ξαναπάρουν ζωή».
* * * * *

δ. Βεβαίωση μιας μελλούσης κρίσεως

Ο απόστολος Παύλος στην ομιλία του προς τους Αθηναίους συνυδίασε την ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού με την μέλλουσα κρίση

«Διότι έστησεν ημέραν εν η μέλλει κρίνειν την οικουμένην εν δικαιοσύνη εν ανδρί ω ώρισε, πίστιν παρασχών πάσιν αναστήσας αυτόν εκ νεκρών » (Πράξεων ιζ 31)

Δηλαδή: «Γιατί καθόρισε μια μέρα που θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη, μέσω ενός ανδρός που τον όρισε γι’ αυτό. Κι έδωσε βέβαιη απόδειξη σε όλους, ότι αυτός θα είναι ο κριτής, ανασταίνοντάς τον από τους νεκρούς».
* * * * *

«Την ανάστασιν σου, Χριστέ Σωτήρ,
Άγγελοι υμνούσι εν ουρανοίς,
και ημάς τους επί γης καταξίωσον
εν καθαρά καρδία σε δοξάζουσιν»

{flike}

 


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ