Η Υπαπαντή του Κυρίου στις χριστιανικές παραδόσεις και το λαϊκό εορτολόγιο


Μια απο τις τέσσερις γιορτές του χρόνου, αφιερωμένες στην Пαναγία, είναι η Υπαπαντή του Σωτήρος. 40 μέρες μετά την γένηση του Ιησού η μητέρα του τον πήγε στο ναο, όπου σύμφωνα με την παράδοση, όντας το πρώτο της αγόρι, τον αφιέρωσε στον Θεό.

Η Βουλγάρικη Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Υπαπαντή στις 2 Φεβρουαρίου, μια μέρα πριν τη γιορτή του Αγίου Συμεών και της προφήτου Άννας. Η γιορτή αυτή η οποία χρονολογείται απο τις αρχές του Xριστιανισμού, αρχίζει να τιμάται κανονικά την εποχή που αυτοκράτορας του Βυζάντιου είναι ο Ιουστινιανός ο Μέγας τον 4ο αιώνα.

Στη Βουλγαρία την μέρα αυτή συγκεντρώνωνται πολλοί πιστοί, για να προσκυνήσουν τη Θεομήτορα, η οποία προστατεύει τη γυναίκα, τη μητρώτητα, την οικογένεια και το σπίτι. Οι γυναίκες πάνε τα παιδιά στην εκκλησία και κανουν αφιερώματα στην εικόνα της. Η μέρα αυτή σημειώνει το τέλος της περιόδου, κατα την οποία η μητέρα και το παιδί είναι ευάλωτοι απο τα κακά πνεύματα. Μετά από αυτή την περίοδο ακολουθεί η κάθαρση. Για το λόγο αυτό οι επισκέπτες των ναών την μέρα αυτή είναι κυρίως γυναίκες και παιδιά. Μια από τις προσευχές τοποθετείται μέσα σε μια πίτα, την οποία σπάνε μπροστά στην εικόνα με τα αναμένα κεριά και με την ελπίδα το παιδί που θα γεννηθεί να είναι γερό και η χρονιά καλή.

Όπως οι περισσότερες χριστιανικές γιορτές, ετσι κι αυτή έχει ειδολολατρικά στοιχεία. Η λατρεία στην Παναγία για τη νίκη κατά των κακών δυνάμεων περιέχει και πολλές μαγικές απαγορεύσεις. Τη μέρα αυτή κανείς δεν πρέπει να δουλεύει για να μην γεννηθούν σημαδεμένα τα παιδιά. Ο μελλοντικός γαμπρός της κοπέλας θα μοιάζει σε ηθικό και εμφάνιση με τον πρώτο άντρα που θα συναντήσει τη μέρα αυτή. Όποιος πάρει λεφτά, θα παίρνει μέχρι το τέλος του χρόνου, όποιος δώσει, θα δίνει ολόκληρο το χρόνο. Αν χιονίζει, οι μέλλισες θα δώσουν πολύ μέλι, αν ο καιρός είναι καλός, για σαράντα μέρες θα είναι.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ