Οἱ Ἕλληνες ἔχουν τρόπο νὰ ξεπερνοῦν τὶς κρίσεις

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χολέβας
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 27.08.2013

.                Μία καλοκαιρινὴ ἐκδρομὴ μὲ φίλους σὲ κάποιο ὀρεινὸ χωριὸ τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος μὲ γέμισε αἰσιοδοξία, παρὰ τὶς δύσκολες ἡμέρες ποὺ περνᾶμε. Ὁ σύλλογος τῶν ἁπανταχοῦ καταγομένων ἀπὸ τὸ χωριὸ ὀργάνωσε συνάντηση καὶ δεῖπνο στὸν γενέθλιο τόπο καὶ θεία Λειτουργία μὲ ἀρτοκλασία στὸν ναὸ τοῦ χωριοῦ. Τὰ χαμόγελα τῶν παιδιῶν ποὺ ἀνάσαιναν καθαρὸ ἀέρα, οἱ διηγήσεις τῶν παππούδων, οἱ νέες γνωριμίες ποὺ ἔκανα, οἱ νέοι καὶ οἱ μεσήλικες, τὰ μεστὰ λόγια τοῦ ἱερέως, ἡ σύντομη προσφώνηση τοῦ προέδρου, ὅλα αὐτά, μαζὶ μὲ τὴ μνήμη τῶν τεθνεώτων συγγενῶν, ἔδιναν ἀβίαστα τὴν ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα μὲ ποιὲς δυνάμεις ξεπερνᾶ τὶς δυσκολίες ὁ Ἑλληνισμός: Ἐκκλησία, κοινότητα, ἀλληλεγγύη, σεβασμὸς στὴν Ἱστορία καὶ τὸν τόπο καταγωγῆς. Ἐπιτυχημένη συνταγὴ αἰώνων. Πνευματικὰ ἐφόδια ποὺ κάνουν τὸν Ἕλληνα δυνατὸ καὶ ἀνθεκτικὸ ἀκόμη καὶ στὴν πιὸ σκοτεινὴ περίοδο. Καὶ ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι περάσαμε πολὺ πιὸ δύσκολες καταστάσεις ἀπὸ τὴ σημερινή.
.                Ἡ Ἑλένη Ἀρβελὲρ ἀποκάλυψε σὲ τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ ἄλλο ἕνα μυστικὸ ἐθνικῆς ἐπιβίωσης. Στὴ Δημόσια Τηλεόραση διηγεῖτο στὴν Ἕλενα Ἀκρίτα τὶς περιπέτειές της ἐπὶ Κατοχῆς. «Τότε διαβάζαμε» εἶπε. «Θυμᾶμαι ὅτι στὴν Κατοχὴ πρωτοδιάβασα τὸν “Ἥλιο τὸν πρῶτο” τοῦ Ἐλύτη. Πηγαίναμε καὶ στὸ θέατρο καὶ σὲ συναυλίες». Καὶ στὰ πιὸ μαῦρα χρόνια, ὁ Ἕλληνας ἐπιβιώνει μὲ τὴν ἀγάπη του στὰ γράμματα, στὴν παιδεία, τὴν τέχνη.
.                Μερικοὶ διανοητὲς ἐμφανίζονται σήμερα ἀπαισιόδοξοι. Μιλοῦν γιὰ τὸ τέλος τῆς Ἑλλάδας ποὺ ἐπέρχεται. Δὲν θὰ συμφωνήσω μαζί τους. Μποροῦμε νὰ ξαναγίνουμε δημιουργικοὶ καὶ στὴν οἰκονομία καὶ στὸ πνεῦμα καὶ σὲ ἄλλους τομεῖς. Ἀρκεῖ νὰ ξεδιψάσουμε ἀπὸ τὰ καθάρια νερὰ τῆς ἑλληνορθόδοξης παράδοσής μας, νὰ θυμηθοῦμε τὰ μυστικά μας ὅπλα ποὺ μᾶς βοήθησαν νὰ ἐπιβιώσουμε ὅταν ἤμασταν ὑπόδουλοι. Μία αἰσιόδοξη καὶ λίαν διδακτικὴ ἄποψη καταθέτει ὁ σπουδαῖος φιλόλογος τοῦ 19ου αἰῶνος Ἰωάννης Καλοστύπης στὸ περισπούδαστο σύγγραμμά του «Μακεδονία», τὸ ὁποῖο κυκλοφόρησε τὸ 1886 καὶ ἀνατυπώθηκε τὸ 1993 ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις ΙΣΤΟΡΗΤΗΣ. Μεταφέρω σὲ ἁπλὴ δημοτικὴ -γιὰ νὰ βοηθήσω τοὺς ἀναγνῶστες- τὶς ἐπισημάνσεις του ἀπὸ τὶς σελίδες 113-114: «Finis Graeciae (σ.σ.: τὸ τέλος τῆς Ἑλλάδος) εἶπαν οἱ σοφοί, οἱ ὁποῖοι ἀκόμη καὶ χθές, λίγα ἔτη πρὶν ἀπὸ ἀπὸ τὴ μεγάλη ἐπανάσταση καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν θρηνοῦσαν τὸν θάνατο τῆς Ἑλλάδος, θαύμαζαν τὴ νεκρική της γαλήνη καὶ τὴ μυστηριώδη ὀμορφιὰ τοῦ νεκροῦ της σώματος ἤ, ἀρνούμενοι τὶς ζωντανὲς μαρτυρίες τῆς ἑλληνικῆς ἀναγεννήσεως, ποὺ ἦσαν μπροστὰ στὰ μάτια τους, ἀσχολοῦνταν συστηματικὰ μὲ τὴν εἰδυλλιακὴ ἐξύμνηση τῆς φυσικῆς ὀμορφιᾶς τῆς χώρας, ἀλλὰ ὑπὸ μορφὴν ἀφορισμοῦ ὑποστήριζαν τὸν ἐκσλαβισμὸ τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ὁ Φαλμεράγιερ. Κι ὅμως, μάταιοι ἦσαν οἱ θρῆνοι τῶν φιλελλήνων καὶ τὰ ὑποκριτικὰ κλάματα τῶν μισελλήνων. Ἡ Ἑλλὰς ἀναγεννήθηκε ἀπὸ τὴν τέφρα της, ὅπως ὁ φοίνικας, τὸ δὲ ἐκπολιτιστικό της πνεῦμα παρέμεινε διαρκῶς ζωντανό. Σὰν νὰ ἐνστάλαξε ἡ θεία πρόνοια στὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα τὸ νέκταρ τῆς ἀειθαλοῦς νεότητας, σὰν νὰ τοῦ ἐνεφύσησε ὁ Θεὸς πνοὴ ἀγέραστη καὶ ἀθάνατη. Ταξιδέψτε στὴν Ἑλλάδα, στὶς ὑπόδουλες ἑλληνικὲς χῶρες, ἰδιαιτέρως δὲ στὴν ἔνδοξη Μακεδονία, στὶς ἀνὰ τὸν κόσμο ἑλληνικὲς παροικίες, γιὰ νὰ δεῖτε, οἱ δύσπιστοι, πῶς ἀκμάζουν ἡ ἑλληνικὴ παιδεία καὶ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς καὶ ποιὰ ἀκατάβλητη καὶ ἀσυναγώνιστη ἐθνικὴ δύναμη διαθέτουν».
.                Ἡ ἀναβίωση τοῦ κοινοτικοῦ πνεύματος ποὺ ἐπιχειροῦν οἱ καλοκαιρινὲς συναντήσεις στὰ χωριά μας καὶ ἡ πνευματικὴ ἰκμάδα ἐπὶ Κατοχῆς, ποὺ διηγεῖται ἡ Ἀρβελέρ, ἔχουν τὶς ρίζες τους στὴν Τουρκοκρατία, στὴν ὁποία ἀναφέρεται ὁ ἀείμνηστος Καλοστύπης. Μᾶς εἶχαν ξεγραμμένους, ἀλλὰ ἐπιβιώσαμε. Μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, τὴν ἀγάπη στὰ γράμματα, μὲ τῶν Ἑλλήνων τὶς κοινότητες, μὲ τὸ ἐμπόριο, μὲ τὴ Μεγάλη Ἰδέα. Ἂς ἀναβαπτισθοῦμε στὶς ρίζες μας γιὰ νὰ μὴ χάσουμε τὴν ἐλπίδα ὡς ἔθνος.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ